فاتحان خرمشهر(8)
امیر سرتیپ2 سید علی اکبر موسوی قویدل حضور گروه فرماندهی در صحنه نبرد ضمن تقویت روحیه نیروها در استقرار محل مناسب، تقلیل تلفات و ضایعات اثر بسزایی داشت. اما اکثر تحلیلگران و نگارندگان تاریخ هشت سال دفاع مقدس، عملیات آفندی لشکر21 را در تاریخ23/7/1359 به عنوان یک عملیات کلاسیک، ناموفق و اصول و قواعد اساسی رزم را زیر سؤال بردند، بدون اینکه به علل اساسی آن توجه و یا به جنبه های مثبت و اثراتی که در اجرای جریان کل نبرد موثر بوده توجه کنند...

گردان247 سوار زرهی، جناح باختری (چپ) لشکر را حفاظت می کرد. گرچه دستور لشکر بسیار خوب و منطقی و در اسرع وقت تهیه و صادر شد، ولی در عمل اجرای دستور با مشکلاتی مواجه شد؛ از جمله:

۱- به سبب محدودیت زمان، رده تیپ و پایین تر به خصوص تیپ مأمور احاطه، نتوانست منطقه را شناسایی کند.

2- لشکر10زرهی عراق با اطلاع کاملی که از تک قریب الوقوع لشکر21 پیاده داشت، در ساعت0400 عصر روز22/7/1359 با دو تیپ مکانیزه و زرهی که با آتش سنگین توپخانه پشتیبانی می شد، تک مختل کننده ای به یگان های مستقر در سرپل غرب کرخه اجرا کرد. فرمانده تیپ دزفول که تحت فشار شدید دشمن قرار گرفته بود، درخواست یگان کمکی کرد.

 لذا لشکر21 حمزه در اجرای دستور رده بالا تیپ3 پیاده (تلاش اصلی) را که در غرب رود خانه کرخه برای اشغال موضع تک، در حال حرکت بود، برای تقویت یگان های مأمور پدافند واگذار کرد. گرچه یگان های تک ور دشمن در ساعت0900 شب همان روز به مواضع اولیه خود مراجعت کردند ولی با اجرای این تک موفق شدند؛ سازمان آفندی لشکر را به هم زده و از اشغال موضع یگان های توپخانه که برای آفند آماده می شدند، جلوگیری کنند و لشکر از اجرای مانور احاطه ای که نقطه اتکای موفقیت تک لشکر بود، محروم شد و تیپ3 پیاده نتوانست در تک شرکت کند.

تک لشکر در ساعت0700 روز23/7/1359با دو گردان تیپ1 پیاده و گروه رزمی291 تانک آغاز شد. تک در ابتدا بدون برخورد به مانع عمده ای به طرف خطوط پدافندی دشمن ادامه داشت ولی در حدود ساعت0900 که یگان ها به تیررس جنگ افزارهای ضد تانک دشمن رسیدند، با آتش شدید دشمن مواجه شدند و ادامه پیشروی میسر نگردید.

 فرمانده لشکر پس از مشاوره با گروه فرماندهی که در نزدیک خط مقدم نبرد حضور داشت، قبل از اینکه یگان های درگیر با عقب نشینی اجباری متحمل تلفات و ضایعات سنگینی شوند. مناسب ترین تدبیر ممکن را اتخاذ کرد. در اجرای این تصمیم، یگان ها با انجام  یک جابه جایی محدود و هدایت شده در وضعیتی که با انتخاب زمین مناسب از تیررس آتش مستقیم دشمن خارج و حداقل تلفات و خسارات را متحمل شدند.

برای پوشش و انجام این حرکات از آتش سنگین توپخانه استفاده شد به طوری که در مدت زمان لازم امکان هرگونه فعالیت از دشمن سلب گردید.

حضور فرمانده توپخانه لشکر در گروه فرماندهی در اجرای آتش های به موقع و دقیق و مؤثر توپخانه اثر بسزایی داشت. در این عملیات رعایت اصول حرکات به عقب و اجرای صحیح آن موجب گردید که به جای یک عقب نشینی اجباری در روز که ممکن بود انهدام اکثر یگان های درگیر لشکر را در برداشته باشد، به یک عقب نشینی اختیاری در شب با حداقل تلفات و خسارات چشمگیر تبدیل گردد.

 افسران گروه فرماندهی با قبول ریسک شهادت، آخرین رده ای بودند که منطقه را ترک کردند. حضور گروه فرماندهی در صحنه نبرد ضمن تقویت روحیه نیروها در استقرار محل مناسب، تقلیل تلفات و ضایعات اثر بسزایی داشت. اما اکثر تحلیلگران و نگارندگان تاریخ هشت سال دفاع مقدس، عملیات آفندی لشکر21 را در تاریخ23/7/1359 به عنوان یک عملیات کلاسیک، ناموفق و اصول و قواعد اساسی رزم را زیر سؤال بردند، بدون اینکه به علل اساسی آن توجه و یا به جنبه های مثبت و اثراتی که در اجرای جریان کل نبرد موثر بوده توجه کنند…

منبع: فاتحان خرمشهر، ابوعلی، زهرا،1388، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده