قصۀ آزادی (بخش سوم)
مجموعه اقداماتی که در 25 آبان، توسط رزمندگان اسلام انجام گرفت، سبب کُند شدن تلاش دشمن شد. در نتیجه تیپ43 زرهی عراق که مأمور اشغال سوسنگرد بود، نتوانست به سرعت به شهر نزدیک شده، آن را اشغال کند و چون عقبه خود را در خطر قطع شدن می دید، تیپ های 35 و 12 زرهی عراق نیز نتوانستند اقدام مهمی انجام دهند.

تشریح صحنه نبرد از محاصره تا شکست حصر سوسنگرد

در ساعت 18:00 روز 24 آبان، سپاه پاسداران اعلام کرد: «سوسنگرد و هویزه در محاصرة نیرو های عراقی قرار دارد و مدافعان از لحاظ تدارکات و مهمات سخت در مضیقه هستند. عناصر شهربانی و بهداری شهر را تخلیه کرده و تانک های عراقی به مدخل شهر رسیده اند و تعداد شهدا و مجروحان خیلی زیاد است و امکان تخلیۀ آنها نیست. عناصر سپاه و ژاندارمری در هویزه نیز در محاصره دشمن قرار گرفته اند.»

سپاه پاسداران در ساعت 06:50 روز 25 آبان، اعلام کرد: «دشمن در غرب به دو کیلومتری سوسنگرد رسیده و از سمت شمال شرق حدود 15 دستگاه خودروی زرهی دشمن به حاشیه شهر نزدیک شده، در محور حمیدیه نیز دشمن دروازه های شهر سوسنگرد را به اشغال خود درآورده است. درگیری شدید در تمام طول شب گذشته ادامه داشت و نیروهای خودی به داخل شهر عقب نشینی کرده اند. چنانچه تا ساعت 09:00 روز جاری کمک نرسد، شهر سقوط خواهد کرد.»

پل شناور لشکر92 زرهی که محل استقرار آن در جرگه «سید علی» بود، با تلاش کارکنان مهندسی، در بعد از ظهر 25 آبان، آماده بهره برداری شد.

گروه رزمی148 پیاده که در حوالی آبادی «نمونه»  مستقر بود، با عبور از پل به سمت سوسنگرد پیشروی کرد و خود را به آبادی «گلبهار» در شرق ابوحمیظه رساند. لشکر92 زرهی یک گروهان ماشینی( مکانیزه) را زیر امر گروه رزمی148 پیاده قرار داد و دستور داد تا آبادی ابوحمیظه را اشغال کند. در شمال محور کرخه، دشمن مواضع تیپ3 را زیر آتش گرفت تا این تیپ نتواند از حرکت او در عبور از رودخانه کرخه ممانعت به عمل آورد.

در ساعت 15:30 افراد پیاده دشمن وارد سوسنگرد شده، با رزمندگان هنگ ژاندارمری سوسنگرد درگیر شدند. تعداد مجروحان بسیار زیاد بود و به سبب انبوه آتش دشمن، لشکر قادر به تخلیۀ آنان با بالگرد نبود.

تیپ35 زرهی دشمن که مأموریت داشت در غرب حمیدیه، محور سوسنگرد – حمیدیه را قطع کند، با مقاومت رزمندگان سپاه پاسداران و افراد گروه جنگ های نامنظم شهید چمران مواجه شده، نتوانست مأموریت خود را اجرا کند. لذا غرب حمیدیه تا حوالی آبادی گلبهار و صدر جلالیه در واپایش(کنترل) نیروهای ایرانی باقی ماند. در شمال کرخه نیز تیپ3 موفق شد از تصرف کرانه شمالی کرخه در شمال سوسنگرد به وسیله تیپ12 زرهی دشمن جلوگیری کند.

مجموعه اقداماتی که در 25 آبان، توسط رزمندگان اسلام انجام گرفت، سبب کُند شدن تلاش دشمن شد. در نتیجه تیپ43 زرهی عراق که مأمور اشغال سوسنگرد بود، نتوانست به سرعت به شهر نزدیک شده، آن را اشغال کند و چون عقبه خود را در خطر قطع شدن می دید، تیپ های 35 و 12 زرهی عراق نیز نتوانستند اقدام مهمی انجام دهند.

این رویدادها سبب ایجاد تزلزل در روحیۀ فرماندهان عراقی شد که آثار آن در عملیات روز بعد مشاهده شد. استقرار تیپ2 لشکر92 زرهی در غرب حمیدیه در ساعت 20:00 روز 25 آبان، خاتمه یافت و گروه رزمی 37 زرهی که استعدادش نزدیک به یک گروهان بود، به عنوان احتیاط لشکر92 زرهی از کارخانه تصفیه شکر در شمال اهواز به تپه های فولی آباد تغییر مکان داد. عناصر مقدم تیپ2 به آبادی گلبهار در شرق ابوحمیظه رسیدند و رزمندگان سپاه پاسداران و گروه جنگ های نامنظم شهید چمران نیز در مناطق هماهنگ شده موضع گرفتند.

در ساعت 06:30 بامداد 26 آبان، یگان هایی از نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی ایران متشکل از تیپ 2 و 3 از لشکر92 زرهی، گروه رزمی148 پیاده و گروه رزمی37 زرهی برای انهدام نیروهای دشمن که در اطراف سوسنگرد مستقر بودند -و به منظور شکستن محاصره آن ها- دست به حمله زدند.

مدافعان شهر که مدت سه روز در محاصره کامل قرار داشتند، شجاعانه و مردانه مقاومت کرده، اجازه نداده بودند؛ نیروهای دشمن شهر را به طور کامل اشغال کنند. قسمتی از حاشیه شرقی و جنوبی شهر در اشغال نیروهای متجاوز بود و عراقی ها با تحمل تلفات سنگین در همان حاشیه شهر متوقف شده بودند. تیپ3 لشکر92 زرهی در یک اقدام به موقع، آبادی سبحانی را در شمال کرخه آزاد کرد و در اختیار خود درآورد و عملیات ستون شمالی دشمن با ناکامی مواجه شد. تیپ 2 لشکر92 زرهی و گروه جنگ های نامنظم شهید چمران نیز در شمال و جنوب جاده حمیدیه – سوسنگرد به پیشروی خود ادامه دادند.

نیروهای عراقی که نتوانسته بودند شهر سوسنگرد را اشغال و مدافعان شهر را از پای درآورند، با پیشروی نیروهای جمهوری اسلامی در محور حمیدیه-سوسنگرد، از دو طرف مورد تهدید قرار گرفتند.

در ساعات نخست روز 26 آبان، دشمن تلاش بسیار کرد تا هر چه زودتر سوسنگرد را اشغال کرده، تهدیدِ سمت غرب را از بین ببرد و با نیروهایی که از سمت غرب پیشروی کرده و تا کرانه غربی رودخانه مالکیه رسیده بودند، الحاق حاصل کند، ولی در ساعت 12:00 تلاش نیروهای دشمن در هم شکسته شد.

منبع: مجله صف، شماره426، آبان1395

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده