درمانگران رزمنده(1)
الگوی اخلاص سرتیپ دکتر غلامرضا سیف اله (1) خداوند درجات شهيد صياد شيرازي را عاليتر و او را با پاكان محشور بفرمايد. واقعاً مجسمة اخلاص، تجربه و درس عملي براي كاركنان بود. هيچگاه انسان به او نزديك نميشد، مگر اينكه نيرو ميگرفت. هميشه در نهايت اخلاص، مسائل را مطرح ميكرد و از ما ميخواست كه آنچه داريم در طبق اخلاص قرار دهيم

در يكي از عمليات‌ها در منطقة جنوب، به ايشان عرض كردم كه خيلي كمبود داريم. مثلاً طبق سازمان لشكرهاي عمل كننده، بايد 285 دستگاه آمبولانس داشته باشيم، ولي در حال حاضر در كلّ ارتش ما اين تعداد آمبولانس نيست، شايد 85 دستگاه هم نباشد، از اين‌رو در تخلية مجروحين مشكل داريم. ايشان خيلي راحت گفت: «از عراقي‌ها مي‌گيريم!» يعني واقعاً اين قضيه برايش آسان و تحصيل حاصل بود.

به محض اينكه خدمت ايشان مي‌رفتيم و روبوسي مي‌كرديم، يا خودش مشغول مي‌شد و يا قرآن را به دست ما مي‌داد و مي‌گفت: «آقا بخوان!» ما هم چند آيه تلاوت مي‌كرديم. بعد شروع به صحبت مي‌كرد. كلامش را با دعاي «اللهم كن لوليك الحجه ابن الحسن…» شروع مي‌كرد و بعد از اهميت اخلاص سخن مي‌گفت.

وقتي به ايشان مي‌گفتيم كه كارمان تمام شده و اگر اجازه دهيد از خدمتتان مرخص شويم، مي‌گفت: «آقا بنشين! ناهار داريم. مي‌خوري و بعد مي‌روي.» هرچه بود با هم مي‌خورديم. اصلاً احساس نمي‌كردم كه ايشان فرمانده است. با كساني كه مخلص بودند، نهايت اخلاص را داشت و انسان مي‌توانست تمام حرف هايش را راحت به او بزند.

منبع: درمانگران رزمنده، منتظر، رضا،1386، انتشارات ایران سبز، تهران

1-سرتیپ دکتر غلامرضا سیف اله، در 1309 در تهران متولد گردید. سال 1330 وارد دبیرستان نظام، سال 1332 در کنکور سراسری شرکت و در دانشکده داروسازی پذیرفته و ضمن خدمت در دانشکده افسری به صورت غیر بورسیه ادامه تحصیل داد. سال 1338 به عنوان دکتر داروساز در آمادگاه 501 تهران مشغول خدمت گردید. سپس به بیمارستان لشکر ارومیه منتقل و تا سال 1342 در آن محل خدمت نمود. مجدداً به آمادگاه 501 تهران انتقال یافت. سال 1359 تا 1360 به عنوان رئیس آمادگاه، از 1360/7/13 از طرف سرهنگ علی صیاد شیرازی فرمانده نزاجا، به سمت رئیس اداری بهداری نزاجا منصوب و تا پایان دفاع مقدس در این سمت خدمات برجسته و فوق العاده ای از خود باقی گذارد

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده