آتش دل(5)
علمدار باد بهاري باز بوي يار دارد ناگفتهها زان اسوة ايثار دارد محبوب دلهاي حقيقت جوست ، صياد خوش آرميده در جوار دوست ، صياد صياد ، مالك خو ، امير سرفرازست مرد جهاد و جنگ ، محراب و نمازست اي سرزمين خون بگو صيادمان كو ؟ آن فاتح از قيدها آزادمان كو ؟

هر سنگري رزم تو را ديدست صياد   

 

در هر كجا بوي تو پيچيدست صياد  

با آفتاب جبهه‌ها همراه بودي   

 

شب زنده‌داري عابد و آگاه بودي   

شب غبطه بر بيداريت مي‌خورد ، آري   

 

روي گلت از جمله دل مي‌برد ، آري   

اي خاك سرخ سرزمين عشق و آتش   

 

با ما بخوان شعر فراق يار دلكش   

 

يادي كن از صياد ، سردار دلاور   

 

يار امام و ياور محبوب رهبر   

 

بي ادعا فرمانده‌اي پر شور و بي‌باك   

 

رزمنده‌اي بيدار دل با عشق و ادراك  

 

فرمانده نستوه و بي مانند ارتش   

 

 يك از تبار جمع غيرتمند ارتش   

 

او رفت و ياران را به داغش مبتلا كرد  

 

با چهرة خونين رو بسوي كربلا كرد   

 

صياد شيرازي ، حسيني(ع) رفت ، ياران   

 

او هم بدنبال خميني(ره) رفت ، ياران   

 

همچون علمدار مناي عاشقان رفت   

 

درياي اشك افشانده و تا بيكران رفت   

 

بالاتر از مزد شهادت قيمتي نيست   

 

زيبنده اين تن پوش بر هر قامتي نيست   

       
 

 

منبع: آتش دل، بیطرف(محزون)، فرزاد،1386، تهران ایران سبز

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده