خلبانان(6)
نه سازش سرهنگ احمد رضا قادري در سال 1359 ما در پايگاه وحدتي دزفول مستقر بوديم. محل سكونت ما طبقه دوم مدرسهاي بود كه دانش آموزان از آن استفاده ميكردند.

وقتي اوّلين موشك بعثيها در نزديكي محل سكونت ما به زمين خورد، من سراسيمه از ساختمان بيرون آمدم و به دنبال جان پناه ‌گشتم. ناگهان صداي شعاري شنيدم: نه سازش نه تسليم ، نبرد تا پيروزي. بلافاصله از سنگر بيرون آمدم و متوجه شدم كه دانش آموزان همان مدرسه شروع به شعار دادن كرده و حالت راهپيمايي گرفته اند.

 

«نه سازش، نه تسليم، نبرد تا پيروزي»

 

منبع: خلبانان، پوربزرگ، علیرضا، 1385، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده