پلی برای آزاد سازی خرمشهر
گفت و گو با امیر سرتیپ دوم ستاد میسر ارجمندی, معاون مهندسی نزاجا یکی از سوابق درخشان نیروی زمینی، عملکرد گروه پل گذار422 در عملیات بیت المقدس است، لطفاً در این مورد توضیح دهید؟ بی شک یکی از زیباترین و شیرین ترین خاطرات هشت سال دفاع مقدس، آزاد سازی خرمشهر از لوث وجود متجاوزان عراقی است که این مهم با اجرای عملیات بیت المقدس به وقوع پیوست. دشمن در مدت بیش از یک و نیم سال اشغال منطقۀ خرمشهر، با استفاده از موانع طبیعی موجود در منطقه (رودهای کارون، کرخه و نیسان) پدافند خود را سازمان داد و با ایجاد موانع مصنوعی (خاکریزها، تخریب مناطق مسکونی، میادین مین و...) تقویت کرد؛ ضمن این که منطقه عملیات بیت المقدس به دلیل فقدان عارضه و ناهمواری در زمین، وسعت بیش از حد، وجود موانع طبیعی بزرگ و متعدد، فاصله بسیار زیاد تا هدف اولیه (بالغ بر18 تا25 کیلومتر). بسیار پرمخاطره بود.

 در صورت پیروزی این عملیات، وسعتی بالغ بر شش هزار کیلومتر مربع از خاک کشورمان از لوث اشغال متجاوز، پاسازی می شد. به همین منظور، سه قرارگاه تحت نظارت عملیاتی قرارگاه مرکزی کربلای3 قرار گرفتند.

با توجه به این که عبور از کارون به منظور تأمین سرپل در غرب رودخانه از اولویت های طرح بود، نقش مهندسی در این امر بسیار حیاتی به نظر می رسید. ضمن این که عراق هیچ گاه تصور نمی کرد نیروهای ایران از رودخانه کارون عبور کنند و از این حیث نیز مهندسی ارتش گام مهی در اجرای موفقیت آمیز عملیات برداشت.

بخشی از اقدامات یگان های پل گذار مهندسی رزمی لشگرهای در گیر عملیات با محوریت یگان گروه411 که اکنون با ارتقای جایگاه سازمان، به گروه422 تغییر نام یافته، به این شرح است:

-برابر طرح عملیاتی، بیش از300 دستگاه وسایل سنگین مهندسی به طور تمرکزی بایستی مورد استفاده قرار می گرفت تا با استفاده از1200 متر پل شناورف پنج محل عبور از رودخانه (با عرض205 تا255 متر) برای رزمندگان احداث شود.

-11دستگاه پل احداث شده روی رودخانه کرخه در دزفول، جمع و در تاریکی شب (به دور از چشم ستون پنجم دشمن) و توسط خودروهای عظیم کرانه، با طی مسافتی بیش از200 کیلومتر به آبادان منتقل و شبانه در ساحل رودخانه سرهم شدند. این پل ها را با درختان نخل استتار کردند و به محض روشن شدن هوا توسط سیم بکسل و با استفاده از جریان آب، به صورت چرخشی در امتداد ساحل قرار دادند؛ این تلاش بیش از یک ماه طول کشید.

-در این عملیات می بایست تعداد هفت دستگاه پل شناور پی ام پی، 10 دستگاه طراده جی اس پی، 10 فروند قایق بزرگ27 فوتی و300 فروند قایق هجومی (جیمینی) نیروهای مانوری را از رودخانه های خروشان کارون و کرخه کور عبور می دادند. اگر چه تعداد وسایل عبوری نسبت به نیروهای عبور کنند در کمترین تعداد بود، اما با ایثارگری مهندسان امکان عبور مناسب فراهم شد. ضمن این که سرهنگ مهندس جلال رجبی راد و سرگرد علی جانگذار نقش بی بدیلی در این مأموریت ایفا کردند.

در یک کلام اگر قدرت و خلاقیت یگان های ارتش در نصب پل روی رودخانه کارون نبود، بی شک ماشین جنگی ایران به راحتی به خرمشهر نمی رسید.

منبع: مجله صف، مرداد1396، شماره434، سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده