انفجار در افق
بخش یکم: فقط یک موشک ) ناخدایکم جانباز بیژن محمدی( /1/1363 به یگان ما ابلاغ شد که برای اجرای مأموریت در آمادگی کامل قرار گیرد. به دلیل اشکالات موجود در سامانۀ فنی ناوچه و انجام برخی تعمیرات، مأموریت به عصر همان روز موکول شد. ساعت1800 از اسکله جدا و عازم محل مأموریت شدیم. هوا آرام آرام تاریک تر می شد و امکان رؤیت ماه نیز وجود داشت. ساعت22:30به محل استقرار رسیدیم و در حال مهار کردن یگان به بویه اطراف سکو بودیم که ناگهان شلیک گلوله هایی از طرف مقابل توجه ما را به خود جلب کرد. آتشباری ها از سکوهای البکر، الامیه و بویه شط العرب و به صورت اشیای نورانی در هوا قابل رؤیت و هدف تیراندازی های دشمن جایی جز ناوچه و تأسیسات نفتی ما نبود.

ناوچه از بویه جدا و در پناه سکوی نفتی اقدام به اجرای آتش به سمت پرتاب اشیای نورانی کرد. تعداد11 فروند موشک به سوی ما شلیک شد که فقط دو فروند آنها به سکو اصابت و موجب بروز خسارتی شد. تبادل آتش قطع و آرامش نسبی بر صحنۀ درگیری حکم فرما شد. البته به خوبی مشهود بود که این آرامش خبر از طوفانی عظیم دارد و ناپایدار است.

بچه ها هر کدام بر حسب وظیفه به کاری مشغول و نگهبان دستگاه ها و دیده بان ها سراپا چشم و گوش شده بودند. هر وقت که به جمع آنها وارد می شدم، از شجاعت و روحیۀ عالی شان قوت قلب می گرفتم. در برخی موارد در مقابل آن همه اخلاص و شهادت طلبی احساس کوچکی می کردم. هنوز صدای شلیک گلوله های خودی و نور گلوله های دشمن از چشم ها و گوش هایمان محو نشده بود که مسئول رادار یگان وجود دو فروند شناور در اطراف بویه شط العرب که با سرعت27 گره در حال حرکت به سوی کانال خور عبدالله بودند را به اطلاع فرمانده رسانید.

در تجزیه و تحلیل اولیه و دریافت امواج راداری مشخص شد که شناورها؛ موشک انداز و از نوع اوزا هستند. مراتب به پست فرماندهی منعکس و مجوز انهدام آنها به یگان ما ابلاغ شد. براساس تاکتیک های جنگی اولین اقدام، هدایت ناوچه به منطقۀ امن و خارج کردن آن از نقطۀ کور موشکی بود که ناوچه به سرعت در غرب سکو مستقر و در کوتاه ترین زمان سمت و فاصله هدف به سامانۀ هدایت آتش داده شد.

افراد با خوشحالی وصف ناپذیری در محل های جنگی خود مستقر و دقیق گوش به فرمان دستورات فرماندهی بودند.

لحظۀ حساس و سرنوشت ساز فرا رسید و فرمانده یگان دستور آتش را صادر کرد.  و یکی از خاطرات جالب که در طول زندگی همواره برایم فراموش نشدنی خواهند بود؛ لحظۀ شلیک موشک و فریاد تکبیر کارکنان ناوچه بود که سکوت شب را شکست و آرامش دریایی نیلگون را به هم ریخت. هیجان صحنه زمانی به اوج خود رسید که انفجارشیئی نورانی در افق منجر به غریو شادی و فریادهای رسای الله اکبر افراد شد.

مسئول رادار با دقت به صفحۀ سبز رنگ رادار خیره شد و با صدای گرفته فریاد کشید هدف از صفحۀ رادار محو شد. وضعیت روحی افراد وصف ناپذیر بود و قلم از درج آن احساسات واقعاً عاجز است. جمع بندی و نتیجۀ عملیات در قالب یک پیام آنی به پست فرماندهی بوشهر گزارش و درخواست یک فروند بالگرد شد که به دلیل تاریکی بیش از حد و عدم امکان عملیات تجسس و نجات اجرای این مأموریت به چند ساعت بعد- لحظۀ طلوع آفتاب- موکول شد. در موعد مقرر، بالگرد در منطقۀ درگیری عملیات خود را آغاز کرد که با مشاهدۀ وسائل و لوازم به جا مانده در سطح آب؛ انهدام ناوچۀ دشمن صد در صد به تأیید رسید.

 در اینجا ذکر یک نکته بسیار ضروری است؛ امام خمینی(ره) بارها در سخنان گهربارشان به این موضوع اشاره و تأکید داشتند که جنگ ما یک جنگ نابرابر است و در این نبرد دقیق برای من به اثبات رسید. همان گونه که بیش از این اشاره شد، 11فروند موشک به سوی ما شلیک شد که فقط دو فروند از آنها به سوی سکوی نفتی اصابت و بقیه در آب سقوط کردند. شاید باور کردنی نباشد که ناوچه ما فقط دارای یک فروند موشک بود که با شلیک آن یک واحد شناور دشمن به قعر دریا فرستاده شد.

بعد از ختم درگیری به دلیل نداشتن موشک برای نبرد احتمالی بعدی به بوشهر فراخوانده شدیم و منطقه را به قصد بوشهر ترک کردیم. در روی اسکله مراسم استقبال رسمی با تشریفات خاصی انجام و اجرای این مراسم خوشحالی و غرور بی حد کارکنان جان بر کف را صد چندان کرد.

منبع: آب و آتش، موسوی، سید جلال،1388، ادارۀ عقیدتی سیاسی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، نشرآجا

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده