عملیات رمضان
بخش شانزدهم: جریان نبرد رمضان در روز 25 تیر ماه گفتیم که در روز 24 تیر ماه قرارگاه کربلا مأموریت طرح­ریزی و آمادگی جهت اجرای آفند را به یگان­ها ابلاغ کرد. نظر قرارگاه کربلا این بود که مرحله طرح­ریزی و آمادگی این مرحله از نبرد هر چه سریع­تر انجام شود. بدین جهت در روز 25 تیرماه طرح­های عملیاتی قرارگاه­های اجرائی تهیه و منتشر گردید و تغییرات در سازمان رزمی و گسترش یگان­ها به ویژه قرارگاه فتح تا اوایل روز 25 تیرماه پایان یافت.

همان­گونه که در شرح دستور شماره 1 قرارگاه کربلا بیان شد، مأموریت اصلی اجرای آفند در دومین مرحله عملیات رمضان به قرارگاه نصر واگذار شده بود. برای این منظور 3 تیپ از عناصر قرارگاه فتح شامل تیپ­های 2 و 3 لشکر 92 زرهی و تیپ 8 نجف سپاه پاسداران که در نبرد روز 23 تیرماه خسارات سنگینی را متحمل شده بودند، به منطقه عقب برده شدند تا بازسازی شوند. سایر عناصر قرارگاه فتح شامل تیپ 2 لشکر 92 زرهی و تیپ‌های کربلا و قم و امام حسین در همان محل پدافندی زیر امر قرارگاه نصر قرار گرفتند.

فرماندهی قرارگاه نصر برای اجرای مأموریت مورد نظر دستور جزء به جزء شماره 2 خود را صادر کرد که خلاصه آن بدین قرار بود:

– مأموریت: قرارگاه عملیاتی نصر در اجرای طرح عملیاتی کربلا 4 و دستور جزء به جزء شماره 1 در ساعت (س) روز (ر) تک نموده دشمن را در منطقه منهدم و خط ارغوانی را تأمین و آماده می­شود بنا به دستور تک را به منظور تأمین خط قهوه­ای ادامه دهد (به خلاصه نقشه مراجعه شود)

– نصر1 با تعویض و رها کردن تیپ8 نجف و زیر امر گرفتن گردان 243 تانک در منطقه مربوطه تک می­کند خط ارغوانی را تأمین و بنا به دستور تک را تا خط قهوه­ای ادامه می­دهد.

– نصر 2 مانند نصر 1 در منطقه مربوطه

– نصر 3 مسئولیت پدافند غرب خرمشهر را در تمام عرض منطقه به عهده می­گیرد.

 

140

– نصر 5 مأموریت بدون تغییر

 

– نصر 6 شامل: تیپ 2 لشکر 92 و تیپ 17 قم مأموریت مانند نصر 1 در منطقه مربوطه

– نصر 7 (تیپ 14 امام حسین مانند نصر 1در منطقه مربوطه.

– نصر 8 (تیپ 25 کربلا) مانند نصر 1 در جنوب منطقه و کرانه کانال پرورش ماهی

– نصر 4 احتیاط قرارگاه نصر

فرمانده قرارگاه عملیاتی نصر

سرهنگ پیاده حسنی سعدی  برادر حسن باقری

طبق دستور جزء به جزء شماره 1 قرارگاه کربلا، دومین یگان اجرائی که مأموریت آفندی داشت قرارگاه فجر بود (لشکر 77 پیاده و لشکر 7 سپاه پاسداران). این قرارگاه نیز مأموریت داشت همزمان با آفند قرارگاه نصر در منطقه مربوطه آفند کند، ابتدا خط بنفش و بنا به دستور خط قهوه­ای را تصرف و تأمین نماید (به خلاصه نقشه مراجعه شود).

بر اساس این مأموریت قرارگاه فجر طرح عملیاتی خود را به نام دستور جزء به جزء شماره 1 تهیه و در 25 تیر ماه منتشر کرد در این طرح تدبیر فرماندهی قرارگاه فجر آن بود که با همان سه قرارگاه اجرایی که در مرحله اول حمله کردند یعنی فجر 1 و 2 و 4 با تغییراتی جزئی در سازمان حمله کند و فجر 3 در احتیاط باشد.

بالاخره سومین قرارگاه اجرایی نیز که قرارگاه قدس بود در همان روز 25 تیر ماه طرح عملیاتی خود را بر مبنای دستور آفندی که قرارگاه کربلا داده بود تهیه و منتشر کرد. اما در دستور شماره 1 قرارگاه کربلا تقدم مأموریت قرارگاه قدس حفظ مواضع پدافندی موجود و تثبیت وضعیت پدافندی بود و مأموریت افندی آن قرارگاه در تقدم دوم و بنا به دستور بود. بنابراین اساس طرح جدید قرارگاه قدس اصولاً ادامه پدافند بود. این امر نشان می­دهد که وضعیت زمین و گسترش دشمن در قسمت شمال نبرد رمضان سبب نگرانی فرماندهی قرارگاه کربلا بود، به نحوی که این فرماندهی حاضر نبود در این منطقه قبول خطر کند و از مواضع پدافندی موجود دست بردارد.

البته این تدبیر از نظر کلی، موجه بود زیرا چنانچه دشمن موفق می­شد از جناح شمالی منطقه پیشروی کند، می­توانست به جاده اهواز خرمشهر برسد و آن را قطع کند، در نتیجه تمام منطقه نبرد رمضان را در تهدید کاملاً جدی قرار دهد. بدین جهت به قرارگاه قدس که شامل لشکر 16 زرهی، تیپ 40 پیاده سراب و لشکر 1 سپاه پاسداران با تیپ­های بعثت و ثارالله بود دستور داده شد جناح شمالی را تأمین نماید. در صورت ایجاب وضعیت و موفقیت قطعی آفند قرارگاه­های نصر و فجر، آن قرارگاه نیز بنا به دستور در منطقه مربوطه آفند کند. بدین جهت عملاً در وضعیت کلی قرارگاه قدس تغییری داده نشد. این قرارگاه در دستور جزء به جزء شماره 2 که در 25 تیر ماه صادر کرد همان مسائل ادامه پدافند و آماده شدن برای آفند را بدون تغییر کلی به یگان­های اجرایی ابلاغ نمود.

درباره وظایف و مأموریت قرارگاه فتح که در دستور قرارگاه کربلا تعیین شده بود، این قرارگاه 3 تیپ خود را به عقب می­کشید و آن ها را بازسازی می­کرد و بقیه عناصر خود را در همان مواضع پدافندی زیر امر قرارگاه نصر قرار می­داد. بنابراین قرارگاه فتح مأموریت ویژه عملیاتی نداشت و دستور به خصوصی نیز منتشر نکرد و طبق دستور قرارگاه کربلا اقدام نمود.

با انتشار دستورات عملیاتی قرارگاه­های اجرایی، مرحله طرح­ریزی و آمادگی برای انجام دومین تلاش نیروهای مسلح جمهوری اسلامی جهت کشاندن جنگ به داخل خاک عراق در شرق بصره و تصرف کرانه شرقی شط­العرب به پایان رسید. حداقل عناصر دو قرارگاه فجر و نصر که بیش از چهار لشکر بودند برای حمله به خاک عراق آماده شدند، ضمن اینکه عناصر قرارگاه قدس نیز شامل دو لشکر در جناح شمالی آماده برای حمله بود.

درباره جزئیات حوادث نبرد حوادث نبرد در روز 25 تیر ماه مدارک چندان گویایی در دسترس قرار نگرفت ولی مدارک در دسترس نشان می­دهند که در این روز نیز میدان نبرد مانند روز قبل نسبتاً آرام بود و تلاش فوق­العاده­ای از طرف نیروهای خودی و دشمن انجام نگرفت. نیروهای هر دو طرف متخاصم به تحکیم مواضع پدافندی و تثبیت وضعیت پرداختند و توپخانه­ها یکه­تاز میدان نبرد شدند. فقط در منطقه نبرد قرارگاه فجر نیروهای دشمن پاتک­های محدودی اجرا نمودند که احتمالاً به منظور به دست آوردن خاکریزهای مناسب­تر بود. آن تلاش دشمن نیز به وسیله عناصر قرارگاه فجر خنثی گردید. این قرارگاه در ساعت 1800 اعلام کرد وضعیت عادی است.

نکته حائز اهمیت در روز 25 تیر ماه آن بود که بعد از بررسی وضعیت تیپ 3 لشکر 92 زرهی که متحمل تلفات سنگینی شده بود، تصمیم گرفته شد آن تیپ از منطقه عملیات خارج شود و به پادگان دشت آزادگان که پادگان سازمانی آن بود تغییر مکان نماید و با دریافت یگان­های جدید تجدید سازمان کند و به همین نحو عمل گردید.

درباره ابلاغ زمان حمله برای مرحله دوم عملیات رمضان و چگونگی تغییرات احتمالی در مأموریت یگان­های حمله­ور مدرکی در دسترس قرار نگرفت. بررسی مدارک موجود چنین نشان می­دهد که ساعت و زمان حمله ساعت 2030 روز 25 تیر ماه تعیین و ابلاغ گردید. درباره تغییر مأموریت در مصاحبه­هایی که با رزمندگان شرکت کننده در این نبرد انجام گرفته، تقریباً همگی اظهار داشته­اند که مرحله دوم عملیات رمضان، مأموریت انهدام دشمن بود نه تصرف و نگهداری زمین. ولی مدارک موجود نشان می­دهد که مأموریت همان بود که در دستور جزء به جزء شماره 1 قرارگاه کربلا ابلاغ شده بود که طبق آن دستور، مأموریت قرارگاه­های نصر و فجر، حمله به سمت غرب و تصرف و تأمین خط ارغوانی و بنا به دستور ادامه پیشروی و تصرف و تأمین خط قهوه­ای بود (به خلاصه نقشه مراجعه شود).

به هر حال پیشروی­های نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای اجرای دور دوم عملیات رمضان از ساعت 2030 روز 25 تیر ماه به سمت غرب در شرق بصره آغاز شد. تلاش اصلی در این حمله به عهده قرارگاه نصر (لشکر 21 حمزه و لشکر 5 سپاه پاسداران) بود. اطلاعاتی که قبل از اجرای این عملیات از وضعیت دشمن به دست آمده نشان می­دهد که نیروهای دشمن از اجرای این عملیات نیروهای ایران آگاه بودند و آمادگی کافی برای مقابله و عکس­العمل داشتند. به عنوان نمونه در ساعت 2032 پست شنود قرارگاه نصر از شبکه ارتباطی دشمن خبری به دست آورد که به نیروهای دشمن دستور آماده باش کامل داده شد.

عناصر قرارگاه نصر طبق طرح حمله به حرکت درآمدند و کمتر از یک ساعت بعد از شروع حمله، اولین واحد که نصر 1 بود گزارش داد به مواضع مثلثی شکل دشمن رسیده ودقایقی بعد نصر 2 نیز اعلام کرد با دشمن درگیر شده است. در ساعت 2237  یعنی حدود یک ساعت بعد از آغاز حمله یگان­های قرارگاه نصر به شدت با دشمن درگیر شدند و توانستند مقاومت­های اول دشمن را درهم بشکنند. به نحو مطلوبی به پیشروی ادامه دهند چنانکه در ساعت 2300  نصر 2 گزارش داد حدود 8 کیلومتر پیشروی کرد، ولی با مقاومت جدی دشمن مواجه شده است. در این ساعت وضعیت یگان­های نصر 1 و 6 نیز که در تلاش اصلی قرارگاه نصر بودند همین حالت را داشت. از ساعت 2300 به بعد جابجایی­های محسوسی در یگان­های دشمن احساس شد. چنین به نظر رسید که نیروهای احتیاط دشمن وارد منطقه عملیات نصر می­شوند.

در ساعت 2340  در قسمتی از مواضع یگان­های دشمن اختلال ایجاد شد و عناصری از دشمن که در کرانه کانال پرورش ماهی مستقر بودند، از پل واقع بر روی آن کانال به سمت عقب حرکت کردند. چنین به نظر رسید که نیروهای دشمن شکست خورده و عقب­نشینی می­نمایند. اما در نقاط دیگر منطقه نبرد، مقاومت دشمن هم­چنان سرسختانه ادامه داشت. در ساعت 2400 اولین گزارش حاکی از موفقیت در اجرای مأموریت به وسیله قرارگاه نصر 6 اعلام شد که حاکی از تصرف و تأمین خط ارغوانی (اولین خط هدف) بود، بلافاصله نصر 1 نیز چنین وضعی را اعلام کرد. 25 دقیقه بعد از نیمه شب 25 به 26 تیرماه تیپ 25 کربلا (نصر 8) گزارش داد حوالی پل روی کانال پرورش ماهی را تصرف کرده است و یگان­های دیگر نیز به پیشروی به طرف اولین خط هدف ادامه دادند.

نکته حائز اهمیت در این گزارش­ها این است که چون در منطقه نبرد نقاط مشخص طبیعی و مصنوعی غیرنظامی بسیار کم بود تشخیص موقعیت برای یگان­های حمله­ور بسیار دشوار بود. بدین جهت در اغلب گزارش­ها موقعیت­ها چندان دقیق و قابل اعتماد نبود. به عنوان نمونه قرارگاه نصر 2 که در ساعت 2300 گزارش داده بود حدود 8 کیلومتر پیشروی کرده که در صورت صحت آن بایستی به حوالی خط ارغوانی رسیده باشد. دو ساعت بعد اعلام کرد که با خط ارغوانی حدود 3 کیلومتر فاصله دارد، آنچه که قطعی به نظر می­رسد پیشروی یگان­های قرارگاه نصر در ساعات اول حمله موفقیت­آمیز بود. با وجود اینکه حمله در تاریکی شب به وسیله واحد پیاده نظام انجام می­گرفت، متوسط پیشروی حدود سه کیلومتر در ساعت بود. اما هر قدر زمان حمله طولانی­تر می­شد از سرعت پیشروی واحدهای حمله­ور کاسته می­شد.

این امر سبب نگرانی فرماندهان می­گردید چنانکه در ساعت 0110  فرماندهی قرارگاه نصر به فرماندهی نصر 1 دستور داد قبل از روشن شدن هوا برای ایجاد خاکریزهایی جهت پدافند پیش­بینی­های کافی بکند. قرارگاه نصر 1 نیز پاسخ داد که در قسمتی خاکریز تهیه شده، برای قسمت دیگر در حال اقدام است. در همین زمان فرماندهی قرارگاه نصر احساس کرد که ممکن است عکس­العمل­های شدید دشمن به زودی آغاز شود، لذا به یگان­های اجرایی دستور داد واحد احتیاط خود را آماده برای وارد عمل شدن سازند.

براساس همین برآورد در ساعت 0155  قرارگاه کربلا نیز به فرماندهی نصر دستور داد یگان­های آن قرارگاه به هر کجا که رسیده­اند خاکریز احداث کنند، زیرا ممکن است زمان مناسب از دست برود. لازم به یادآوری است که با توجه به تجربیات به دست آمده در نبردهای اول جنگ دو عامل برای نیروهای حمله­ور به صورت عوامل تعیین کننده درآمده بود. اول اینکه نبرد زرهی در زمین­های باز خوزستان مواجه با خطرات فوق­العاده­ای می­گردد. بنابراین حتی­المقدور باید عملیات به صورت نبرد پیاده نظام هدایت گردد. عامل دوم اینکه همان پیاده نظام نیز در زمین­های باز آسیب­پذیر هستند.

بنابراین نبرد باید حتی­المقدور شبانه اجرا شود. اما این دو عامل خود به خود عامل سومی را نیز دربرداشت و آن عبارت از این بود که نبرد پیاده نظام در شب نمی­تواند در عمق زیادی اجرا شود و الزاماً باید به صورت نبرد محدود اجرا گردد، مگر آن که دشمن به حالت فرار درآید. نیروهای خودی به حالت استفاده از موفقیت و تعاقب، نیروهای دشمن را در روز و با یگان­های زرهی و مکانیزه یا حتی موتوریزه تعقیب نمایند که در نبردهای فتح­المبین و بیت­المقدس چنین وضعیتی پیش آمد.

با توجه به تجربه یاد شده و هم­چنین با توجه به نتایج عملیات دور اول نبرد رمضان، فرماندهی قرارگاه کربلا محتاطانه عمل می­کرد تا از تکرار وضعیت روز 23 تیر ماه جلوگیری گردد.

در حدود ساعت 0200 اولین خطر جدی در منطقه نصر 2 احساس شد. بدین جهت فرماندهی قرارگاه کربلا و هم­چنین قرارگاه نصر تلاش کردند آن خطر را رفع نمایند. برای این منظور گردان­هایی از سپاه پاسداران به کمک نصر 2 اعزام شد و تقدم پشتیبانی آتش توپخانه نیز به منطقه آن قرارگاه داده شد.

در حدود ساعت 0300 درگیری عناصر قرارگاه نصر آن چنان شدید شد که تقریباً تمام قرارگاه­های اجرائی یگان احتیاط خود را وارد عمل کردند. در همین زمان اطلاع رسید که نیروهای دشمن از پل روی کانال عبور می­کنند و وارد منطقه نبرد می­شوند. لازم به توضیح است که در برآورد اطلاعاتی 3 پل بر روی این کانال در نظر گرفته شده بود. از این ساعت به بعد گزارشهای مانند ساعات اول حمله خوشحال کننده نبود. تمام یگان­ها خبر از درگیری شدید با دشمن و تقویت نیروهای وی و احساس خطر می­دادند. ضمن اینکه زمان تاریکی شب نیز که عامل بزرگی در پشتیبانی نیروهای ما بود به پایان می­رسید و روشنائی روز صحنه میدان نبرد را فرا می­گرفت. بدین لحاظ در حدود ساعت 04:00 بار دیگر به یگان­ها ابلاغ شد هر کجا هستند خاکریز ایجاد کنند و جان پناه و حفاظ برای خود احداث نمایند. به فرماندهی قرارگاه نصر 4 که در احتیاط نصر بود دستور آماده باش برای وارد عمل شدن در منطقه بین نصر 1 و 2 داده شد. در ساعت 04:50 قرارگاه کربلا از قرارگاه نصر چگونگی وضعیت را سئوال کرد و قرارگاه نصر در پاسخ اظهار داشت یگان­ها در حالی احداث خاکریز می­باشند. اما بررسی حوادث نشان می­دهد که با روشن شدن هوا وضعیت نیروهای ما به آشفتگی گرائیده و مشخص شد عده­ای از یگان اصلی جدا شده و از مسیر منحرف گردیده­اند بنابراین قسمتی از تلاش فرماندهان صرف سروسامان دادن به وضعیت یگان­ها شد.

از ساعت 5 صبح عکس­العمل جدی دشمن با اجرای پاتک در منطقه نصر 1مشخص گردید و یگان­های قرارگاه نصر در معرض خطر جدی قرار گرفتند. متأسفانه در اسناد در دسترس، چگونگی ادامه نبرد ثبت نشده بود. معلوم نشد که پاتک­های دشمن به چه نحوی اجرا گردید. ولی به هر حال نتیجه نهایی آن بود که در تمام رده­های فرماندهی نیروهای خودی این احساس به وجود آمد که ممکن است حوادث روز 23 تیرماه که برای قرارگاه فتح پیش آمد، در روز 26 تیرماه نیز برای قرارگاه نصر پیش آید. برای جلوگیری از بروز چنین حادثه­ای به قرارگاه نصر دستور داده شد یگان­های خود را به مواضع قبل از آغاز حمله مرحله دوم نبرد رمضان به عقب بکشاند. در اجرای این دستور یگان­های نصر به حوالی پاسگاه زید عراق عقب­نشینی کردند. خلاصه جریان نبرد 25 و 26 تیرماه را ستاد لشکر 21 پیاده چنین بیان کرده است.

«در ساعت 20:30 روز 25 تیرماه حمله نیروهای خودی آغاز شد. ابتدا کلیه یگان­های به سهولت پیشروی کردند به نحوی که تا ساعت 24:00 اولین یگان (نصر 6) خط ارغوانی را تأمین کرد. نصر 8 نیز یک پل روی کانال را تأمین نمود. یگان­های دیگر (نصر 1 و2 و 7) نیز پیشروی کردند، اما با مقاومت جدی دشمن مواجه و متحمل تلفات و خساراتی گردیدند و تقاضای وارد عمل کردن احتیاط را نمودند.

در ساعت 2 بعد از نیمه شب 26 تیرماه قرارگاه نصر 1 اعلام کرد قادر به ادامه پیشروی نمی­باشد. دستور داده شد در همان محلی که رسیده خاکریز ایجاد کند و پدافند نماید. ولی به علت عدم دسترسی سریع به پشتیبانی مهندسی، اجرای این امر مقدور نگردید. در ساعت 05:10 روز 26 تیرماه دشمن در منطقه نصر 1پاتک کرد که به منظور جلوگیری از دور زده شدن و قطع راه عقب­نشینی مانند مرحله یکم عملیات رمضان، از طریق قرارگاه کربلا و نصر دستور داده شد یگان­ها به پشت خاکریز پاسگاه زید مراجعت و نسبت به تحکیم مواضع و آمادگی جهت مقابله با پاتک­های دشمن اقدام نمایند».

بنابر مطالبی که بیان شد عملیات قرارگاه تلاش اصلی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در دومین دور مرحله نبرد رمضان نیز با عدم موفقیت مواجه گردید اما نکته­ای که تا حدودی غیرعادی به نظر می­رسد این است که در این مرحله یگان تلاش فرعی که قرارگاه فجر بود هیچ­گونه فعالیت قابل ملاحظه­ای در این مرحله از خود نشان نداد، اگر هم انجام داده در مدارک و سوابق عملیات ثبت نگردیده است. تنها نکاتی که در جدول حوادث روز 26 تیرماه قرارگاه فجر ثبت شده، آن است که در ساعت 3 بعد از نیمه شب تبادل آتش شدید بوده که در ساعت 05:45 شدت بیشتری یافته و در ساعت 07:30 قرارگاه کربلا به قرارگاه نصر دستور داده است به خط تماس اولیه مراجعت کند. به هر حال آنچه که قطعی به نظر می­رسد این است که چنانچه عناصر قرارگاه فجر در اجرای دستور آفندی شماره 1 تلاشی هم انجام داده باشند، چندان جدی نبوده و به نتیجه­ای نرسیده است. شاید به همین جهت و به منظور کم اهمیت جلوه دادن مأموریت یاد شده هدف اصلی این عملیات انهدام نیروهای دشمن تلقی شد. در حالی که در عملیات یگان­های نصر ملاحظه شد چنین نبوده است.

در شمال منطقه­، قرارگاه قدس نیز کار مهمی انجام نداد و همان مأموریت تقدم اول یعنی پدافند در مواضع موجود را ادامه داد. در نتیجه، مرحله دوم عملیات رمضان با وجود تلاش فوق­العاده یگان­های قرارگاه نصر (لشکر 21 و لشکر 5 سپاه پاسداران) بدون حصول به موفقیت به پایان یافت.

از حدود ساعت 07:30 روز 26 تیرماه وضعیت منطقه نبرد به همان حالتی برگشت که در روز 25 تیرماه وجود داشت. اتفاقاً ستاد مشترک بروز چنین حالتی را پیش­بینی کرده و در روز 25 تیرماه به ستاد اصلی نیروی زمینی طی پیامی هشدار داده بود که دشمن تاکتیک پدافند متحرک را به کار می­برد. لذا چنانچه نیروهای خودی رخنه­ای در منطقه گسترش دشمن ایجاد کند باید سریعاً آن را توسعه دهند در غیر این صورت شرایط نبرد در مرحله اول تکرار خواهد شد. متأسفانه همین طور شد و با وجود اینکه عناصر قرارگاه نصر رخنه­ای به عمق بیش از 8 کیلومتر در مرکز منطقه نبرد (غرب پاسگاه زید) ایجاد کردند ولی قرارگاه فجر و قدس در شمال آن نتوانستند کار مهمی انجام دهند. در نتیجه دشمن تمام امکانات خود را برای عقب راندن عناصر قرارگاه نصر به کار برد و موفق هم شد.

اما نکته­ای که در این باره به نظر نگارنده رسید یک حدیث از حضرت رسول اکرم (ص)  که فرموده است: «مؤمن هرگز از یک سوراخ دوبار گزیده نمی­شود» اما متأسفانه رزمندگان ما از یک سوراخ دو بار گزیده شدند و خسارات و تلفات سنگینی را متحمل گردیدند که پیامدهای آن در تمام طول جنگ به نوعی اثر داشت.

ستاد مشترک علاوه بر نامه یاد شده بالا در همان روز 25 تیرماه طی یک نامه انتقاد‌‌آمیز از طرح عملیات کربلا 4 از فرماندهان هدایت کننده جنگ گله کرد که به نظرات و پیشنهادهای آن ستاد در عملیات کربلا 3 و 4 توجهی نشد. نیروی زمینی در 26 تیرماه به ستاد مشترک پاسخ داد: در اجرای عملیات رمضان اشتباهی رخ نداده، بلکه به علت کمبود واحد زرهی قرارگاه کربلا مجبور شد، طرح مورد نظر را به همان شیوه­ای که امکان پذیر بود اجرا نماید.

 

منبع: نبردهای سال های 1361 و 1362، حسینی، سید یعقوب، 1389، ایران سبز، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده