سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (83)
آب و آسمان خاك خونفشان ما هماى اوج شهامتيم ما نهنگ بحر رشادتيم شير شرزه دشت ميهنيم چون شراره‏اى بهر دشمنيم از غرور ما مى‏دهد نشان آب و آسمان خاك خونفشان پاى ما به راه خمينى است آن امام حق مرد بى‏شكست

 

جان به كف به راه ولايتيم

در ره وطن پر صلابتيم

 

بشكند كنون از يقين ما

پشت دشمن خاك و دين ما

 

در ره شرف ترك جان كنيم

قلب دشمنان را نشان كنيم

 

تا عيان شود بر همه جهان

منجى زمين صاحب الزمان (عج)

 

عزم ما وطن كرده سرفراز

پرچم وطن داده اهتزاز

 

اقتدار ما برده اين زمان

جور جابران ظلم ظالمان

 

اعتبار ما رزم ارتش است

افتخار ما حفظ ارزش است

 

روح ما پى آفرينش است

كسب دانش و كسب بينش است

 

قهر دشمنان را زبون كنيم

سركشى كنند سرنگون كنيم

 

چشم ناكثان خيره مى‏كنيم

روزگارشان تيره مى‏كنيم

 

ره گرفته بر پاى ديو و دد

تا كه مرز ما خط خون بود

 

اين شعار تو اين شعار من

جاودان قرآن جاودان وطن

 

ياد اون كبوتراى پر سپيد

 

 

بيا تا به جبهه‏ها سر بزنيم

تو هواى سنگراش پر بزنيم

 

اونجاها كهكشوناش قشنگ‏تره

عاشقاش پرستو و كبوتره

 

ز ميناش وقتى كه بارون مى‏گيره

بوى آلاله و ريحون مى‏گيره

 

سنگراش بوى شهيدارو مى‏ده

بوى قرآن بوى گل‏هارو مى‏ده

 

صداى چلچله‏هاش داره مى‏آيد

روشناى برقشون مونده به ياد

 

خاطرات اون روزا موندنيه

حس و ادراك اونا ديدنيه

 

ياد اون كبوتراى پر سپيد

كه اونارو جز خدا هيچ‏كس نديد

 

گوش بده تا بشنوى آوازشون

قصه بال و پر پروازشون

 

چى بگم ازون همه جنگ و گريز

تركشا و بدناى ريز ريز

 

روى تپه‏ها گل خاكستره

يادگار اون گلاى پرپره

 

هر كجا پا مى‏ذارى بوى دعاس

بوى باروت و بوى خون خداس

 

تكه‏ى جانمازى مونده به جا

يه پوتين و يه دس و يه قطعه پا

 

         
 

 

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده