سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (23)
چهارانه - ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها آيينه و آب ميلاد طلوع نور فضل الله است كو خاتم انبياء رسول الله است ميلاد محمّد (ص) و امام صادق (ع) چون آيينه و آب بهم همراه است

هشت سال

   چـه گويـم از نبـرد هشت ساله

   تمام لحظه‏هايش شور و حاله

   شنيدم زير لب همسنگرم گفت

   همه خاك وطن شد باغ لاله

 

هنر فكر

   از فكر به تازگي رسيدن هنر است

   با مرگ به زندگي رسيدن هنر است

   پيچيــده مـكن قصـه دنيـاي مرا

   امروز به سادگي رسيدن هنر است

 

 مسير آسمان

   هشدار مسير آسمان گم نكنيم

   خورشيد شويم و ترك انجم نكنيم

   هرقدر كه مى‏توانيم بتابيم به شب

   مانند حباب سر به قلزم نكنيم

 

   شهيـدان تا خـدا پـرواز كردند

   مسيــر آسمــان را بـاز كـردند

   به اوج قلـه عشـق تـا رسيـدند

   سخــن را با دعــا آغـاز كـردند

 

   خدايـا سينه‏ام را گل فشان كن

   مسيـر آسمـان را غـرق آن كن

   بـده بال و پرى تا طى كنم راه

   سلـوكم را طـريق كهكشان كن

 

   دل مـا در مسيـر آسمان است

   به دنبـــال نگـاه دوستان است

   شهيـد نازنين كـــرده معراج؟!

   برايـم سنگــر تـو آشيـان است

 

اربعين

   دلـم مي‌سوزد و حالم غمين است

   چرا كه اربعين شاه دين است

   نه من گريان كه عالم زين مصيبت

   خراب است و ملول است و حزين است

 

سفرنامه

     رفيقان فارغ از حالم نمانيد

     كه حال بنده مخلص بدانيد

     ز كُرزان تا به خرمشهر رفتم

     سفرنامه نوشتم تا بخوانيد

 

هزار خاطره در پشت خنده‌ام جاريست             مني كه حافظه‌ام از شهید گل كاريست

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده