سروده هایی از صاحبان سیف و قلم
چهارانه خط... هميشه مونس جانم كتاب است نه تنهايم كه مهمانم كتاب است نه از من رنجــد و دلگيـر گردد رفيق سخت پيمانم كتاب است

 

كتاب

   هميشه مونس جانم كتاب است

    نه تنهايم كه مهمانم كتاب است

   نه از من رنجــد و دلگيـر گردد

    رفيق سخت پيمانم كتاب است

 

   به عشـق يا حسيـن دلـها بهاره

    جـهان عنبر فشان و لالـه‏زاره

   به مولـود دو لـولاك الـــــهى

    هميشــه روز، روز پاســداره 

 

   بيا انگيــــزه و اميـــد بـاشيم

   به سايه همدگر چون بيد باشيم

   بيا چـون آدم و حوا شب و روز

    يكى ماه و يكى خورشيد باشيم

 

   تمام عمر ما در بى‏خيالى است

  اگر چه وضع ما بسيار عالى است

   بود ميخـــــانه ما كنج سنگر

  شراب خلوت ما چاى خالى است

 

  تو را مهمان كنم با چاى خالى

   

    شرابى بهتر از اين نيست عالى

  وليكن جبهه را يك شربتى هست

    كه گر نوشى شوى حالى به حالى

 

   ديباچــه دفتـرم سپيـد اسـت

    گلپر نشد است و گل نچيد است

   گشتم پى خـود به جبهه ديدم

    در سيـر و سلـوك با يزيد است

 

 

شب حمله

   تو را مهمان كنم با چاى خالى

    شرابى بهتر از اين نيست عالى

  وليكن جبهه را يك شربتى هست

    كه گر نوشى شوى حالى به حالى

 

   شب حمله شب پيروزى خون

    شب راز و نياز عشق مجنون

   يد بيضا برآمد چون سحـرگاه

    شب زلف نگارى شد پريشون

 

   شب قـدر است و بـاران منور

    نموده روى ما را همچو اخگر

   يكى همسنگرم با ناله مى‏گفت

    خــدا لعنت كند قوم ستمگر

 

   شب قـدر است و بـاران منور

    نموده روى ما را همچو اخگر

   يكى همسنگرم با ناله مى‏گفت

    خــدا لعنت كند قوم ستمگر

 

   شب حمله شب ديـدار ياران

    وداع با جان شيرين، ذكر قرآن

   شب حمله شب ايثار خون است

    سر و جانم فداى خاك جانان

 

   شب حمله شب شور و مناجات

    شب ديوانگى در اين خرابات

   عبـور از خط آتش رفتن يار

   «به ياران كى رسى هيهات هيهات»

 

   بيـا امشب كبوتـر باز باشيم

   بـراى عشق خود سرباز باشيم

   دگر چيزى نمانده رقص بسمل

   بـيــا تـا قـاصد پـرواز باشيم

 

   توكل بـر خـدا هل من مزيدم

   نه در خـط يـزيد كه بـايزيدم

   اگـر چه كـربلا را مـن نديدم

   خدا قسمت كند فردا شهيدم

 

 

   
لباس نظامى  

 

 

 

   لبـاس خـاكى مـا اطلسى‏تـر

     ميان آسمانها طاووسى پـر

   چه در دريا چه اوج آسمان‏ها

     نديده جز خدا از خاك بهتر

 

   لبــاس ارتشى رنـگ زميـنه

     لباس استتار و نقطه چينه

   هر آنكس تن كند اين جوشن رزم

     نگهدارش «اميرالمومنينه»

 

 

مفقود الاثر

     خدايا بيدلم، بيدل‏ترم كن

    كبوتر در حريم ستنگرم كن

     اگر قابل نيم بهر شهادت

    چو مفقودالاثر سرلشگرم كن

 

 

حسين (ع)

   غلام حسن بود خاك حسين (ع)

   فداى حسن سينه چاك حسين

   به نام حسن جان گرفت و سپرد

   دل خود چو عاشق هلاك حسين

 

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده