سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (18)
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها صياد دلها به كابين دل ما سرنشينى تو اوج پر كشيدن از زمينى تويى صياد دلهاى مسافر امير لشگر فتح المبينى

 

سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (18)

                                                                  چهارانه

                                          ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها

 

 

صياد دلها

به كابين دل ما سرنشينى

تو اوج پر كشيدن از زمينى

تويى صياد دلهاى مسافر

امير لشگر فتح المبينى

 

 

ابر

دچار درد بى صبرى است حالم

نمي‌دانم چرا جبرى است حالم

از اين حال و هوا پرسيدى اى دوست

كمى تا قسمتى ابرى است حالم

 

 

شمس

غم عشقت سحر خيزم نموده

دخيل شمس تبريزم نموده

بـه قونيـه مــرا پــرواز دادند

دچـار فـكرِ پــرهيزم نموده

 

 

حرف حق

مجـال حرف گفتن نيست مـا را

چو غنچه گل شكفتن نيست ما را

به هر كس حرف حق گفتيم رنجيد

سخن از حق شنفتن نيست ما را

 

 

بحر سكوت

برطبع فضول خويش لعنت كردم

حرفـى نـزنم كه باز غيبت كردم

حقگويى و حق شنفتن و راز نهفت

در بحر سكوت عشق طاعت كردم

 

 

 

 

 

غفلت

عمرم همه در پوچى و حيرت بگذشت

مست هوس و جنون و شهرت بگذشت

آنگاه كه بيدار شدم خوابم برد

افسوس كه زندگى به غفلت بگذشت

 

 

 

سرباز مجتهد…

   از غربت خاك تا خدا رفت امير

   خونين پر و بال و سر جدا رفت امير

   تا محضر خورشيد به اميد وصال

   پابـوس شهيد كربلا رفت امير

 

   اى مرد كه خورشيد نگاهت تابان

   تفسيـر تـــرنم كلامـت قرآن

   بر سنگر عشق چگونه گويم به على

   همواره تو مالك و سلاحت ايمان

 

   اى مالك جبهه‏ها چه خندان رفتى

   استاده چو شير شرزه ميدان رفتى

   از بس به على تو عشق مى‏ورزيدى

   چون مالك اشترش خروشان رفتى

 

   چه خوش از خاكريز جان گذشتى

   به عشق رهبـر و قرآن گذشتى

   پى ديـــدار ســـالار شهيدان

   چه مردانه تو بـا ايمان گذشتى

 

   تعبيـر يقيـن اهـل رازى صياد

   در سنگـر عشق سرفرازى صياد

   در جبهـه اصغـر و جهـاد اكبر

   همـواره اميـــر سرفرازى صياد

 

   باز خشـم و كينـه و تكرار درد

   باز نيرنگ و ترور در جنگ سرد

   باز انــدوه دل مـــا تــازه شد

   از هجـوم فتنه‏هاى هرزه گــرد

 

   يكى در عاشقـى افسـانه گشته

   يكـى از خويشتن بيگانه گشتـه

   يكى از جـذبه شـوق شــهادت

   به گرد شمع جان پروانه گشـته

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده