سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (16)
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها ديگر غزل اسير لغاتم نمى‏شود آغوش يار چتر نجاتم نمى‏شود با هيچ كيش من آن پادشاه عشق دل سنگ دارد و ماتم نمى‏شود

 

 

چتر نجات

  ديگر غزل اسير لغاتم نمى‏شود

    آغوش يار چتر نجاتم نمى‏شود

  با هيچ كيش من آن پادشاه عشق

    دل سنگ دارد و ماتم نمى‏شود

 

 

ترك دل كن

   نگو اى نازنينم ترك دل كن

    بيا با يك تواضع لولول كن

   گر افتادى به دام رول اسپين

    بزن ايجكت و فكر سور و ايول كن

 

 

بازيگر

   من آن بازيگر دنياى عشقـم

    كه از لطف ربـوبى شرمسارم

   خطاكارى كه محصول دو عالم

    به جز خاك درش چيزى ندارم

 

 

غفلت و حيرت

   منم صالح كه محتاجم به رحمت

    در اين دنياى وانفساى غفلت

   چو باباطاهر عريان در اينجـــا

    (دلى دارم خريــدار محبت)

 

ديوار صوتى

   شبى از باند دل كردم پرواز

    شكستم صوت ديوار دلم باز

   فـراز آسمان پـــر ستـــاره

    دلم با عشق او گرديد دمساز

 

 

حرفى نزد

كاش مى‏شد از رقيب كينه جو حرفى نزد

   مى‏شد از بد سيرتان تند خو حرفى نزد

تا توانى صحبت از شادى كن و مهر و وفا

   وز حسودان بد انديش دو رو حرفى نزد

 

 

صلح و صفا

   چه مى‏شد جنگ و خونريزى نمى‏بود

    بشر مايل به كين توزى نمى‏بود

   همه دنيا پر از صلح و صفا بود

    هواى فتح و پيروزى نمى‏بود

 

 

رسواى عشق

    خداوندا دل شيدايى‏ام ده

     چو آلاله رخ صحرايى‏ام ده

    نخواهم احترام خلق دنيا

     خدايا لذت رسوايى‏ام ده

 

 

چشم انتظار

   به هر آدينه من چشم انتظارم

    كه مى‏آيد فروغ شام تـارم

   به اميد طلوع صبح رويـش

    دمادم لحظه‏ها را مى‏شمارم

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده