سروده هایی از صاحبان سیف و قلم
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها نشان افتخار تو اى دريا دل بى‏باك ايران نشان افتخارت هست پيكان به روز هفتم آذر ز تاريخ تويى آغاز عشق و صدر عنوان چه دريا دل چه بى‏باكى دلاور گهى آبى گهى خاكى تكاور

چهارانه

ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها

 

 

نشان افتخار

   تو اى دريا دل بى‏باك ايران

   نشان افتخارت هست پيكان

   به روز هفتم آذر ز تاريخ

   تويى آغاز عشق و صدر عنوان

 

   چه دريا دل چه بى‏باكى دلاور

   گهى آبى گهى خاكى تكاور

   حماسه آفرين جبهه‏هايى

   چه در دريا چه در صحرا چه سنگر

   

   تو دريـادار بحــر آشنايى

   براى كشتى دل ناخـدايى

   به دريا و زمين و آسمان‏ها

   تو فانوس بلند كبريــايى

 

   يكى غواص بى‏سامونم امشب

   چو كوچ ماهيان حيرونم امشب

   براى سر پلى آن سوى ساحل

   شناور در دل كارونم امشب

 

 

ديوار

  همسايگى ما به كس آزار ندارد

  چون خانه ما زحمت ديوار ندارد

  آرى دل ديوانه من در همه شهر

  با هيچ كسى جز تو سر و كار ندارد

 

 

ديار عشق وطن كوچكم

  زمين مسرور خاك پاك كُرزان

   فلك سر مى‏نهد بر خاك كُرزان

  خدايا عاجزم از وصف ملكش

   كجا طبع من و ادراك كُرزان

                                            

   ديار عشق و ملك ناصرالدين

   به آلام دل پر درد تسكيـن

   اگر سى پاره گردد خاك عالم

   بود كُرزان ما مانند ياسيـن

 

   سخن از گردكان گفتم نگفتم

   سخن را رايگان گفتم نگفتم

   ز گرد و گشت توسركان چو گردو

   به گردش كهكشان گفتم نگفتم

 

آئينه و انديشه

   دلى نازك‏تر از انديشه دارم

   خيالى تيزتر از شيشه دارم

   نمى‏گيرد دلم گرد تباهى

   چو آئينه دلى از شيشه دارم

 

   

زندگى

روز و شب بايد بخندى بر اساس زندگى

   بر همين رسم و رسوم بى‏كلاس زندگى

زندگى ما را تو كُشتى از محبّت‏هاى خود

   من تشكّر مى‏كنم، دارم سپاس زندگى

 

 

حرف دل

   به روى ساحلت پا مى‏گذارم

   سرى بر دوش و دريا مى‏گذارم

   بگو حرف دلت را من كه رفتم

   دلـم را با تو تنـها مى‏گـذارم

 

 

ذكر جميل

   بود از عشق هر ذكر جميلى

   به كثرت مى‏رساند هر قليلى

   دلم را مفت مى‏بخشم به مردم

   كه هر ارزان نباشد بى‏دليلى

 

 

 

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده