سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (10)
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها قنوت سبز قنوت سبز تو راز و نياز است شكست تو درخت سرو ناز است خدا قبله جهان سجاده آن تمام دشت‏ها مهر نماز است قدم بر چشم ما بگذار و بگذر نگاه از خاك ما بردار و بگذر

قنوت سبز

   قنوت سبز تو راز و نياز است

   شكست تو درخت سرو ناز است

   خدا قبله جهان سجاده آن

   تمام دشت‏ها مهر نماز است

 

   قدم بر چشم ما بگذار و بگذر

   نگاه از خاك ما بردار و بگذر

   ببر با خود هر آنچه دوست دارى

   ولى دل را به ما بسپار و بگذر

 

   تو بر انگشتر قلبم نگينى

   سپاه عشـق را نور اليقينى

   ولى امـر و آقاى ولايــت

   براى واژه‏هـا روح الامـينى

 

   فروزان اختر چرخ ولايــت

   تو را من دوست دارم بى‏نهايت

   امين شعر من باشى از اين رو

   كنم جان گرامى را فدايت

 

   تو از نسل گل و روح بهارى

   تو پايان قشنگ انتظارى

   سلام و خير مقدم بر وجودت

   قدم در خانه خود مى‏گذارى

 

   به دانشگاه دل‏هاى هوايى

   بزرگ استاد و مير مقتدايى

   به دريا و زمين و آسمان‏ها

   به ما فرمانده كل قوايى

 

   

خون سياووش

   اى كاش دلم به كينه آتش بزند

   بر آتش دل رنگ سياووش بزند

   اى كاش دوباره چشم خندان شهيد

   بر بغض گلوى اشك تركش بزند

 

 

ز عشقم كم نشد

   بس سفر كردم دلم خرم نشد

   با كسى دل همدم و محرم نشد

   هر قدر نامهربانى كرده‏اى

   يك سر سوزن ز عشقم كم نشد

زخم كبوتر

   شكسته بال تو اما همايى

   تو با زخم و كبوتر آشنايى

   ترك برداشته بغض نگاهت

   (امين) گريه‏هاى بى‏صدايى

 

   تـو از نسل اميـر كربـلايى

   كه با غربت هميشه آشنايى

   بده قوت به بازوى كلامم

   ابـر فـرمانده كل قـوايى

 

   يكتا قمر نور نبوت زهراست

   بانوى ولايت و رسالت زهراست

   معصومه و ريحانه و رضوان نبى

   آئينه زيباى امامت زهراست

 

    

امواج

   تو دريا بودى و من زورقى خرد

   به هر سو خواست امواجت مرا برد

   دلـم پارو زن بيـچاره‏اى بود

   كه در آغوش طوفانت شبى مرد

 

 

كبوتر حرم

ز جان چو درصدد حرمت و صفا باشم

كبوتر حرم حضرت رضا (ع) باشم

مرا كه هست به سر شوق پر كشيدن عشق

پى عبادت معبود خود خدا باشم

 

 

به ياد امام رضا(ع)

   دلم چون طالب كوى رضا (ع) شد

   به عشق مشهدم دل مبتلا شد

   چو ديدم گنبد و گلدسته‏ها را

   دلم مفتون آن گلدسته‏ها شد

 

 

در حلقه ملائك

   امام هشتمى نور يقينى

   بزرگ و مهربان و بهترينى

   ضريحت را ملائك حلقه كردند

   نمى‏دانم چرا روى زمينى

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده