پرسش و پاسخ هفته
چرا به جای اینکه عراق را از مناطق دیگری که در تصرف خود داشت، مثل نفت شهر و قصرشیرین بیرون کنیم، وارد خاک عراق شدیم؟ پاسخ زیر بر اساس نظرات تعدادی از پیشکسوتان و اساتید معارف جنگ شهید صیاد شیرازی به این پرسش ارائه شده است، آیا شما بازدید کنندۀ عزیز به ویژه محققین و پژوهشگران و پیشکسوتان گرانقدر عرصۀ دفاع مقدس این پاسخ را تأیید می کنید؟ یا شاید نظر تکمیلی یا نظر دیگری دارید، در هر صورت خوشحال می شویم اگر نظر خود را در ذیل همین مطلب درج نمائید تا برای استفادۀ دیگران منتشر نمائیم

البته همین فکر در آن زمان نیز مطرح شد و مورد بررسی قرار گرفت. اما آزاد کردن مناطق اشغالی هزینه انسانی بالایی داشت و زمان می برد. برای اینکه عراق در منطقه غرب و شمال غرب در ارتفاعات مستقر بود یا به طور مثال در منطقه نفت شهر چنان میادین مین و استحکاماتی را ایجاد کرده بود که واقعاً منطقه به دژ نفوذناپذیری تبدیل شده بود.

حال مجسم کنید با این سختی و هزینه کلان نیروی انسانی عراق را از تمام مناطق بیرون می کردیم. او آن طرف مرز، ما هم این طرف مرز، به جایی نمی رسیدیم. بنابراین به جای اینکه سایر مناطق را آزاد کنیم، تصمیم گرفته شد اگر یک منطقه حساس و باارزش در خاک عراق تصرف شود، علاوه بر اینکه عراق ناچار است مناطق اشغالی ما را تخلیه کند، ناچار خواهد شد که به ما امتیاز هم بدهد. در یک چنین برآورد راهبردی ورود به خاک عراق ترجیح داده شد و از نظر نظامی هم کار درستی بود.

اگر نفت ;شهر و قصرشیرین آزاد می شد، تازه به آنچه که در اول جنگ بود می رسیدیم و معلوم نبود عراق قرارداد 1975 را دوباره بپذیرد و یا قبول کند که باید خسارت بدهد. حداکثر می گفت هر دو به لب دیوار خانه مان رسیدیم؛ آن طرف تو، این طرف من، تا مذاکره کنیم. در حالی که راهبرد ایران قبول رسمی مجدد قرارداد 1975 و آغازگر جنگ بودن عراق، پرداخت غرامت و نهایتاً تنبیه متجاوز بود.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده