سروده هایی از صاحبان سیف و قلم(8)
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها غرور خشم پائيزى مگر تو تبر در دست چنگيزى مگر تو شقاوت مى‏زنى بر زخم تاريخ سلاح هر دو دم تيزى مگر تو

 

 

 

خشم پائيز

   غرور خشم پائيزى مگر تو

   تبر در دست چنگيزى مگر تو

   شقاوت مى‏زنى بر زخم تاريخ

   سلاح هر دو دم تيزى مگر تو

 

 

يك كلاغ و چل كلاغ

   دوباره بحث مردم داغ داغه

   غم پائيز و انديشه ز باغه

   خود هر باغبان مى‏داند اين را

   حديث يك كلاغ و چل كلاغه

 

 

 چند آه كوتاه

   شب و دلتنگى و آهى شبانه

   دوبيتى‏هاى اشك من روانه

   چه شعرى مى‏تواند دل بگويد

   رقيه در خرابه، تازيانه

 

   شميم ياس و احساس سكينه

   هجوم تازيانه داغ كينه

   دوبيتى‏هاى زخم صبر زينب (س)

   همان شب برد او را تا مدينه

 

 

كُل يوم عاشورا و كل ارض كرب و بلا…

   نگو بيگانه اينجا جا ندارد

   كه ذكر يا حسين اما ندارد

   تمام لحظه‏ها من با حسينم

   كه تاسوعا و عاشورا ندارد

 

 

والعاديات

  حسين آئينه شور و حيات است

  كه مصباح است و كشتى نجات است

  به زير سم اسبان شرحه شرحه

  مگر او سوره والعاديات است

 

  وطن آئينه پاك خدايى است

   وطن آئينه‏دار آشنايى است

  وطن تا بيمه نام حسين است

   تمام خاك ايران كربلايى است

 

   نگاهى از غم و احساس مى‏گفت

   گلويى تشنه شعر ياس مى‏گفت

   شب و تاريكى و اشك ستاره

   خداوندا چه با عباس مى‏گفت

 

   دوباره بوى خاك سنگر آمد

   محرم با هوايى ديگر آمد

   كجائيد اى جوانان سلحشور

   به ياد من على اكبر آمد

 

 

سفير عشق

   دل زينب پرستارى ندارد

   به غير از خود غمش يارى ندارد

   صبورى شانه‏اش را كرد زخمى

   امانت بيش از اين بارى ندارد

 

   ميان خيمه شبگرد است زينب

   پرستار همه درد است زينب

   ازو مردانگى آموخت تاريخ

   برادر واقعاً مرد است زينب

 

   كسى تا كربلا ما را صدا كرد

   براى رفتن از اينجا دعا كرد

   شهيد و گريه‏هاى خواهر او

   خدايا خطبه زينب چه‏ها كرد

 

   شنو از آسمان پيغام زينب

   پرستار دلم الهام زينب

   خدا دنبال نام نه فلك بود

   نگين نه فلك شد نام زينب

 

   

تفحص

   نديدم آتش بال و پرت را

   كجا انداختى عاشق سرت را

   ميان شعله هاى خاطراتم

   تفحص مى‏كنم خاكسترت را

 

   سلام اى آفتاب اين تفحص

   بكن از چفيه خونين تفحص

   از آن سرباز بى‏سر يك نشان ده

   به رسم و راه و آيين تفحص

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده