سروده هایی از صاحبان سیف و قلم (7)
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها چرا ديوار صوتى را شكستى تو كه طرفى ز حال من نبستى تو كه با ديگرى رفتى نشستى ز باند عشق من پرواز كردى زدى ديوار صوتى را شكستى

پيروزى خون

    بهار است و هوا فيروزه گونه

    به عزم و جزم ما دشمن زبونه

    هزاران لاله روئيده به صحرا

    در ايّامى كه پيروزى خونه

 

 

درياي انديشه

    تو افشار زندي و دريا دلي

    به درياي انديشه‌ها ساحلي

    اگر نقص باشد در اين گفته است

    كه ناگفته از هر نظر كاملي

 

 

سرباز عشق

  آه اى كبوتر از غم بال و پرت بگو

  سيمرغ عشق از تب خاكسترت بگو

  ترتيل آيه‏هاى مسلسل شنيدنيست

  سرباز عشق خاطره سنگرت بگو

 

 

سرباز

   اى آينه زلال همراز سلام

   پايان من و دليل آغاز سلام

   بى‏هيچ مقدمه تويى حرف دلم

   اى حرف دلم عزيز سرباز سلام

 

   

   توئى سرباز حق روح و تن ما

   و خار چشم هر اهريمن ما

   دلاور قامت سرسبز ايثار

   توئى چشم و چراغ ميهن ما

شمع محفل

   بيا شمعى براى محفلم باش

   چراغ رهنماى منزلم باش

   در اين عصر غروب رازدارى

   حفاظت اطلاعات دلم باش

 

 

 قربانى لبخند

  خوش باد كه قربانى لبخند شويم

  با لاله نورسته همانند شويم

  خوش باش دوباره مثل ايام قديم

  محبوب‏ترين گل خداوند شويم

 

 

عشق دلپذير

   نگاهت گرم و عشقت دلپذيره

   دل از ديدار رويت ناگريزه

   به گيسوى بلند چون كمندت

   دل نازك خيال من اسيره

 

 

دوبيتى چشمان

   نگاه گرم حيرانت مرا كشت

   سكوت نرم لرزانت مرا كشت

   شب و روزم يكى كردى تو اى ماه

   دوبيتى‏هاى چشمانت مرا كشت

 

 

خاك شوش

سلام اى خاك شوش و دشت عباس‏عليه السلام

تويى از لاله‏ها گلگشت عباس‏عليه السلام

لب خشك و شهيد و ياد سقا

پلاك و قمقمه در دشت عباس‏عليه السلام

 

 

چفيه عشق

  چفيه زيب گردن كردى اى  دوست

  خيال رزم كردن كردى اى دوست

  وگر بر خاك ريزد خون پاكت

  نثار دين و ميهن كردى اى دوست

  كرديم ز سيم خاردار، آه گذر

   پيموده در اين راه بسى خوف و خطر

  از آتش ودود و خون و باروت شديم

  جنگ آور، نيم كشته‏اى در سنگر

 

 

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 
 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده