سروده هایی از صاحبان سیف و قلم
چهارانه ادبيات پايدارى دفاع مقدس دو بيتى‏ها گلشن راز ديويم چنان پرى شدن دشوار است برجنس تو مشترى شدن دشوار است از گلشن راز نكته‏اى فهميدم؟! «محمود شبسترى» شدن دشوار است

 

دانشگاه هوايى

   بزن بال و پرى گر جنس مائى

    كه دانشگاه ما باشد هوايى

    همه كردار و گفتار شما باد

    خدايى و خدايى و خدايى

 

 

مفقود الاثر

   گمنام و بى‏نشان زمان در بر خداست

    نامى از آن محمد افشاريم بجاست

    از رد پاى او اثرى مانده بر زمين

    رفتن به راه عاشق «اللَّه» با شماست

 

 

جان مسكين

   من و يك كوچه دلتنگى برايت

    كه بادا جان مسكينم فدايت

    تو و خاموشى و بى‏اعتنايى

    دهد پاداش اين سردى خدايت

 

     

محرم راز

   دل من چون عقاب تيز پرواز

    هواى عشق او را گشت دمساز

    به كابين هواپيما نشسته

    دلم پيش تو بود اى محرم راز

 

     

آبى سپهر

   خدايا ياورم كن ياورم كن

    عقابى تيز پر بال و پرم كن

    در اين آبى سپهر بيكرانه

    سعادت را تو چترى بر سرم كن

 

 

الفباى وجود

   الفباى وجودم آتش و خون

    بناى تار و پودم آتش و خون

    اگر خون گفتم از آتش شنيدم

    همه گفت و شنودم آتش و خون

 

 

 

فشنگ آخر

   شب و تنهائى و ميدان جنگ است

    به سنگر در به دست من تفنگ است

    نمى‏ترسم من از انبوه دشمن

    فشنگ آخرينم خاره سنگ است

 

 

حماسه

   به گاه رزم چون آتش فشانم

    به قلب دشمنان تيغ و سنانم

    حماسه ساز ميدان نبردم

    بميرم يا بمانم جاودانم

 

 

پرستوها

   تمام بغض‏ها آواز گشتند

    اسارت‏هاى ما پرواز گشتند

    به اين گلدسته‏هاى چشم در راه

    پرستوهاى رفته بازگشتند

 

 

بسوى افلاك

   دلا تا چند بايد بود غمناك

    و يا گشتن اسير خاك و خاشاك

    به پرواز آ و شاهينى بياموز

    تو از خاكى ولى روحت ز افلاك

 

 

صداى زمان

   در تماشاخانه اين روزگار

    ما به ناچارى تماشاگر شديم

    خويش هم بازيگر اين صحنه‏ايم

    هم درون صحنه بازيگر شديم

 

 

منبع: معبر آسمان، افشار تویسرکانی، صالح، 1388، ایران سبز، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده