سروده های دفاع مقدس- خواب ارغوانی
مدرّس باز به پا خیز ای مدرّس و بنگر حال ستم را ببین و حال ستمگر چند چرا خفته ای به کاشمر، آرام تا که ببینی سری برآور و بنگر

باز به پا خیز ای مدرّس و بنگر      حال ستم را ببین و حال ستمگر

 

چند چرا خفته ای به کاشمر، آرام     تا که ببینی سری برآور و بنگر

 

آنکه تو را کشت، ننگ بولهبی برد      نام تو برجاست همچو نام پیمبر

 

آن وطن مرده از خزان که بدیدی      باز بپا خاست با بهار و صنوبر

 

چند خروشیدی ای بلندترین بانگ      گفتی دین و سیاست است برابر

 

دست اجانب چو خواستی زوطن دور     خیز و نگر دستشان بریده زکشور

 

این همه آمد به کف و لیک نه آسان      گویمت اکنون چگونه گشت میسّر:

 

بذر خروشت خدا به دلی کاشت     کو وطنش را شد از پیام تو رهبر

 

نوح شد و کشتی وطن زتلاطم    برد به منزلگه امید فرا بر

 

از همه سوی وطن خروش برآمد    از همه جا برجهید نعرۀ تندر

 

گفتی آتشفشان ز کوه دماوند     ناگه سر برگشود و ریخت به کردر1

 

در رگ هر کوی و برزن وطن ما    خون شهادت دوید و گشت معطّر

 

چون چمن لاله شد زخون جوانان     بس که دمید از وطن شقایق پرپر

 

راه تو را ای مهاجر، این همه، رهرو      درس تو را ای مدرّس این همه، از بر

 

ای همه راهت، طریق عزّت ورادی      وی همه دَرسَت، بیانِ شرعِ مطهّر

 

یاد تو با یاد صخره ها متوازن      نام تو با نام کوهسار برابر

 

تا که جهان هست، باد یادِ تو باقی     در دل و جان تمام مردم کشور

1374

 

پا نوشته ها:

1- کَردَر: درّه

 

منبع: خواب ارغوانی، موسوی گرمارودی، علی،1389، سوره مهر، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده