سروده های دفاع مقدس- خواب ارغوانی
ای وطن سرو دیدی تا ز خارستان برآید سرخ روی؟ از دل مرداب دیدی تا برون آید نهنگ؟ دیده ای نوباوه ای کو همچو رستم صولتان بشکند سرپنجۀ شیر و بغرّد چون پلنگ؟

ای وطن

سرو دیدی تا ز خارستان برآید سرخ روی؟       از دل مرداب دیدی تا برون آید نهنگ؟

 

دیده ای نوباوه ای کو همچو رستم صولتان      بشکند سرپنجۀ شیر و بغرّد چون پلنگ؟

 

مهربانی دیده ای خیزد ز سنگستان جور؟         دوستداری دیده ای بالد ز شورستان جنگ؟

 

گر ندیدی انقلاب ما نگر، تا بنگری           مهربانی را کنار قوّت بازو و چنگ

 

           پیر ما او را دلیل راه و مردم پُشتبان               عشق و آزادیش نام و ترس و بی مهریش ننگ

 

دست های گرم او خالی، ولی چون آفتاب         با تهیدستی نهد برگردۀ شب پالهنگ

 

      گو به دشمن گر نیاری کرد با شیران ستیز            می توانی کوفتن باری سر خود را به سنگ

 

      گر دو روزی رَسته ای از تیغ تیز رستمی               خود نمانی جاودان آسوده، ای پورپشنگ1

 

     ای وطن، سیمرغ گون این زال نو اقبال را               قرن ها بفشار در آغوش مهرت تنگ تنگ

 

تهران، شهریور 1367

 

پا نوشته ها:

پورپشنگ یعنی افراسیاب تورانی که دشمن اساطیری ایران است.

 

 

منبع: خواب ارغوانی، موسوی گرمارودی، علی،1389، سوره مهر، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده