سروده های دفاع مقدس – خواب ارغوانی
سوزِ آواز قناری گر بهاری بود و ما سرو و صنوبر داشتیم آن بهاران بود کز بالای دلبر داشتیم یاد باد آن عشق آتشناک ما، کز شعله اش شوری آتشگون و طوفانزاد در سر داشتیم

 سوزِ آواز قناری

 

گر بهاری بود و ما سرو و صنوبر داشتیم

آن بهاران بود کز بالای دلبر داشتیم

 

یاد باد آن عشق آتشناک ما، کز شعله اش

شوری آتشگون و طوفانزاد در سر داشتیم

 

سال ها هجران او در سینۀ ما خانه داشت

تا مگر روزی برآید، دیده بر در داشتیم

 

کشتی ما را زطوفان بلا باکی نبود

نوح را با خویشتن همراه و رهبر داشتیم

 

لعل آتشگون چو با فرمان آتش می گشود

سوختن را ما سمندروار باور داشتیم

 

آرزوهامان در آن رخسار روشن می شکفت

ما و آن آیینه با هم انس دیگر داشتیم

 

آن دو چشم شیر گیر او کجا رفت، ای دریغ

کاندران صد بیشه مردی را، برابر داشتیم

 

چون شد آن برگشته مژگانی که ما از شوق او

صد هزاران جان شیرین زیر خنجر داشتیم

 

سال ها ما داغ را از لاله می آموختیم

کس چه می دانست ما داغی فراتر داشتیم

 

گفتم ای غمگین قناری سوز آوازت ز چیست؟

گفت ما هم شعر گرمارودی از برداشتیم

1369

منبع: خواب ارغوانی، موسوی گرمارودی، علی،1389، سوره مهر، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده