پرسش و پاسخ هفته
عراق از دادن تلفات پرهیز می کرد و اغلب افرادش در موقع جنگ برای اینکه تلفات ندهند یا فرار می کردند یا خودشان را تسلیم می کردند. چرا ایرانی ها این کار را نمی کردند و برای شهادت طلبی آماده بودند و از کشته شدن هراسی نداشتند و در مقابل عراقی ها دیوار گوشتی درست می کردند؟ پاسخ زیر بر اساس نظرات تعدادی از پیشکسوتان و اساتید معارف جنگ شهید صیاد شیرازی به این پرسش ارائه شده است، آیا شما بازدید کنندۀ عزیز به ویژه محققین و پژوهشگران و پیشکسوتان گرانقدر عرصۀ دفاع مقدس این پاسخ را تأیید می کنید؟ یا شاید نظر تکمیلی یا نظر دیگری دارید، در هر صورت خوشحال می شویم اگر نظر خود را در ذیل همین مطلب درج نمائید تا برای استفادۀ دیگران منتشر نمائیم

اولاً عراقی ها به این سادگی حاضر به تسلیم نبودند و همیشه تا آخرین تیر تفنگشان مقاومت می کردند و اینکه شما در عملیات های بزرگ خیل اسیران عراقی را می بینید، دلیلش نجنگیدن آنها نیست، بلکه طراحی های خوب عملیاتی و اجرای شجاعانه و هوشمندانه و بی باکانه رزمندگان ما بوده است. شما ملاحظه می کنید ارتش عراق حتی بعد از هر حمله رزمندگان اسلام چندین پاتک سنگین برای بازپس گیری مناطق از دست رفته انجام می داد. لذا اینکه سربازان عراقی از جلوی نیروهای ما فرار می کردند یا خیلی زود خودشان را تسلیم رزمندگان می کردند، صحت ندارد و یک مطلب تبلیغاتی است. بلکه می توان گفت از ترس عقبه خود و برخورد صدام با فراریان یا شکست خوردگان تا مرحله اعدام انفرادی و دسته جمعی آنان تا آخرین لحظه و آخرین تیر تفنگشان می جنگیدند.
اما در مورد رزمندگان اسلام، برابر آمارهای موجود ما در طول هشت سال دفاع مقدس با قریب پنج میلیون رزمنده، نزدیک به 180هزار نفر شهید داشته ایم که برای هشت سال جنگ، آن هم با این وسعت و گستردگی به هیچ وجه عدد بزرگی برای جنگ های امروزی نیست. چندی قبل مسئولی صحبت می کردند، می گفتند در طول جنگ ما حدود 220هزار شهید دادیم، در حالی که در همان دوره 300هزار نفر در جاده های ما در اثر تصادفات و تلفات جاده ای کشته شدند. پس اگر شما می گویید دیوار گوشتی باید به سراغ جاده ها بروید، نه دفاع مقدس.
 

منبع:سایه های نور، عباس تقیان پور، هیئت معارف جنگ شهیت صیاد شیرازی، 1393، صفحه  40الی 41

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده