در خدمت و خيانت حكام عرب (در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران)
توجه توجه: اگر دنبال اطلاعات مختصر ومفیدی(MP3) در موردکشورهای عربی حامي عراق و کشورهای حامی ایران(اعراب ضد صدام)وکشورهای عرب بي طرف در جنگ ایران و عراق و وضعیت و سرگذشت جبهۀ باصطلاح پایداری(اعراب در مقابل اسرائیل) هستید حتماً این مطلب را بخوانید! خوشحال میشیم اگر اصلاحیه ای دارید در قسمت نظرات مرقوم و ارسال فرمائید.

در طول 8 سال جنگ تحميلي عراق عليه نظام مقدس جمهوري اسلامي نقش كشورهاي عربي چه در حمايت از صدام و چه در حمايت از ايران بسيار چشمگير بود. با اين حال كفه ترازوي كمك كشورهاي عربي به سمت صدام به شدت سنگيني مي كند.
کشورهای حامي عراق:
 كويت، عربستان، بحرين، قطر، عمان، امارات متحده عربي، مصر، سودان، مراكش، تونس، اردن، يمن شمالي.
کشورهای حامي ايران: سوريه و ليبي
کشورهای بي طرف:  الجزاير، يمن جنوبي، سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف)

اعراب ضد صدام، جنگ ايران و عراق و تاثير آن در انشقاق "جبهه پايداري عرب"
 جبهه پايداري با شركت كشورهاي الجزاير، سوريه، ليبي، عراق، يمن جنوبي و سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) در اعتراض به روند سازش مصر و اسرائيل تشكيل شد؛
1978 : نشست بعدی به دعوت هواري بومدين، رئيس جمهور وقت الجزاير و با شركت رهبران سوريه، الجزاير، ليبي و سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) و بدون حضور عراق، از دوم تا چهارم فوريه 1978 برگزار شد.
1979 : با بركناري حسن البكر از رياست جمهوري عراق و جانشيني صدام حسين به جاي وي در شانزدهم ژوئيه 1979، این کشور به تدريج به سوي غرب و كشورهاي محافظه كار عرب گرايش يافت و عملاً از جنبش پايداري فاصله گرفت.
1980:  با آغاز جنگ عراق عليه ايران، الجزاير، يمن جنوبي و سازمان آزاديبخش فلسطين(ساف) با اعلام بي طرفي در جنگ از موضع گيري صريح در قبال جنگ عراق عليه جمهوري اسلامي ايران طفره رفتند. اما سوريه آشكارا و ليبي با صراحت كمتر، به حمايت از ايران برخاستند.
1982:  به دنبال پيروزي هاي نظامي ايران در جبهه هاي جنگ و بازپسگيري مناطق اشغالي از جمله خرمشهر، اجلاس وزراي خارجه جبهه پايداري در الجزاير در خردادماه تشكيل شد. در بيانيه پايانی اين اجلاس ضمن حمايت از ايران با هرگونه عربي كردن جنگ ايران و عراق به شدت مخالفت شد.
1984:  در سال 1984 (1363) فروش تسليحات كشورهاي جبهه پايداري عرب با ارسال موشك هاي اسكاد بي-  ساخت شوروي- توسط ليبي به ايران فاش شد و جبهه پايداري را در معرض شديدترين فشارهاي سياسي و تبليغاتي كشورهاي عربي و حاميان منطقه اي و جهاني عراق قرار داد.
1985:  وزراي خارجه سه كشور ايران، سوريه و ليبي در دمشق در شهريور 1364 با يكديگر ديدار كردند. اين امر شكاف موجود بين كشورهاي محافظه كار و ميانه روي عرب با جبهه راديكال را تعميق بخشيد. به تدريج فشارها بر جبهه پايداري افزايش يافت و سبب فروپاشي اين جبهه در سال 1985 شد.
1988: در اوايل سال 1988 در حاشيه برگزاري مجلس شوراي ملي فلسطين در الجزاير، تلاش هايي انجام گرفت تا كشورهاي عضو جبهه پايداري بار ديگر تشكيل جلسه بدهند. اما اين تلاش ها موثر واقع نشد و جبهه پايداري عملاً در هم شكست.
ياران ديكتاتور و همراهی های ایشان:
ملك خالد: پادشاه وقت سعودي، در گفتگويي تلفني با صدام در 25 سپتامبر سال 1980 حمايتش را از عراق اعلام كرد.
شاه حسين: دو روز پس از آغاز جنگ، شاه حسين همراه با نخست وزير اردن از عراق ديدن كرد. پس از اين سفر، هواپيماهاي جنگنده عراقي براي تأمين امنيت بيشتر به اردن انتقال داده شدند.
حسني مبارک: در اقدام نمادين در مارس سال 1985، هنگامي كه رزمندگان ايران يكي از عمليات هاي جنگي بزرگشان را به نام بدر در هورالهويزه آغاز كرده بودند، به بغداد سفر كرد.
حمایتهای حاميان عراق:
عربستان:
–    كمك 40 ميليارد دلاري براي تامين هزينه دستگاه نظامي رژيم صدام سرنگوني يك فروند هواپيماي فانتوم ايراني توسط جنگنده هاي  F-15 عربستاني.
–    كاهش قيمت نفت به بشكه اي پنج دلار براي تحت فشار قرار دادن ايران.
مصر و سودان:
–    در اختيار گذاشتن ذخاير سلاحهاي شرقي براي ارتش صدام
–    تأمين نيروي انساني براي ارتش عراق در جبهه هاي جنگ
–    تأمين نيروي متخصص براي صنايع تسليحاتي عراق
کویت:
–    ارائه 50ميليارد دلار در قالب وام و كمك هاي بلاعوض
–    كمك هاي تسليحاتي مستقيم به عراق از جمله اهداي 300 تانك لهستاني به ارتش صدام
–    در اختيار گذاشتن جزيره بوبيان براي حفظ ارتباط عراق با خليج فارس پس از سقوط فاو
اردن:
–    در اختيار گذاشتن بندر عقبه براي انتقال تسليحات به عراق
–    حضور يگانهاي نظامي ارتش اردن به استعداد يك تيپ در جبهه هاي جنگ عليه ايران
–    خريد تسليحات ممنوعه به نمايندگي از عراق و انتقال آن به اين كشور
حمایتهای حاميان ايران:
سوريه:
–    آموزش نيروهاي موشكي ايران به سرپرستي شهيد طهراني مقدم
–    بستن خط لوله صادراتي نفت عراق و ايجاد كريدور صادراتي براي انتقال تسليحات به ايران
–    در اختيار گذاشتن فرودگاه هاي نظامي براي استفاده هواپيماهاي ايراني
لیبی:
–    در اختيار گذاشتن 30 فروند موشك اسكاد براي هدف قرار دادن بغداد
–    همكاري با ايران براي جلوگيري از كاهش قيمت نفت به همراه الجزاير
–    راي منفي به قطعنامه هاي پيشنهادي عراق عليه ايران در مجامع جهاني
منبع: خردنامه همشهری،ویژه نامه پایداری،شماره 148  
استخراج و تنظیم: گروهبانیکم وظیفه شایان کارگذار، زیر نظر مدیریت سایت

 

انتهای مطلب


 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده