پرسش و پاسخ – در مقاومت 34روزه خرمشهر بیشترین عامل بازدارنده دشمن چه عاملی بود و نقش ارتش در این حماسه چه بوده است؟ چرا نیروی جدیدی به خرمشهر اعزام نشد؟
مهم­ترین عامل را می­توان روحیه مقاومت شجاعانه، دلاورانه و سازش­ناپذیر مردم ما دانست. وقتی عراق به خرمشهر حمله کرد، همین عدد 34روزی که شما مطرح می­کنید، یعنی 34روز مقاومت، ایستادگی و از جان گذشتگی نیروهایی که در خرمشهر حضور داشتند،

که این نیروها علاوه بر مردم و اهالی خرمشهر که از خانه و کاشانه خود دفاع می­کردند و سپاه خرمشهر به فرماندهی شهید جهان­آرا، نیروهای ارتشی شامل گردان تکاور نیروی دریایی از پایگاه خرمشهر، گردان تکاوران دریایی به فرماندهی ناخدا هوشنگ صمدی از گروه421، که از بوشهر اعزام شده بودند، و علاوه بر آن قریب به یک گردان دانشجویان فارغ­التحصیل و دانشجویان سال سوم دانشگاه افسری بودند که به خرمشهر اعزام شده و از شهر دفاع می­کردند و غالباً فرماندهی و هدایت نیروهای مردمی را به عهده داشته که در این راستا 14 شهید نیز تقدیم داشتند. ضمن این که گردان232 تانک از لشکر92 زرهی و گردان151 دژ که یگان سرزمینی بوده و اصولاً محل استقرار گردان در خرمشهر می­باشد، حضور داشتند. قابل توجه است که بدانید در درگیری­های خرمشهر، تمام افسران این گردان بجز یک نفر که مجروح شده، بقیه به شهادت می­رسند و برابر آمارهای موجود، گردان دژ در طول جنگ بیش از ده بار بازسازی می­شود و تا پایان جنگ 78 نفر از کارکنان پایور و 207 نفر افراد وظیفه این گردان به شهادت رسیده و 320 نفر نیز اسیر و مفقودالاثر داشته است.

اما در مورد اعزام نیروی جدید به خرمشهر، باتوجه به حمله سراسری عراق و درگیری کلیه یگان­های ارتش در مناطق مختلف بیشتر از این دیگر نیرویی وجود نداشت که به خرمشهر اعزام شود و خود لشکر92 زرهی، که خوزستان منطقه سرزمینی­اش می­باشد، با 12-10 گردان بیش از 300کیلومتر خط مرزی را پدافند  می­کرد و به شدت درگیر بود.

 

منبع: سایه های نور، عباس تقیان پور، هیئت معارف جنگ شهیت صیاد شیرازی، 1393 صفحه 19

 

انتهای مطلب


 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده