سال اول جنگ در منطقه جنوب
سال اول جنگ در منطقه جنوب امیر سرتیپ شاهین راد در 31 شهریور ماه سال 1359 جنگ بین کشور ایران و عراق شروع شد. این امر در حالی صورت گرفت که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، هیچگونه آمادگی برای درگیری نداشتند.

استان خوزستان هدف اصلی نیروهای مسلح کشور عراق از تهاجم بود به همین منظور، 5 لشکر زرهی و پیاده مکانیزه از 5 محور وارد استان خوزستان شدند. در مقابل این نیروهای تا دندان مسلح، نیروهای پاسگاههای مرزی، لشکر 92 زرهی با توان رزمی اندک و 2 گروه رزمی از تهران و شیراز در منطقه حضور داشتند.

 

تلاش نیروهای موجود و حرکت تاکتیکی صورت گرفته سبب گردید که با استفاده از مانع طبیعی رودخانه های کرخه وکارون، پیشروی دشمن سد گردد. مقاومت نیروهای نظامی و مردمی موجود در شهر خرمشهر در33 روز اول جنگ، مانع از محاصره کامل شهر آبادان توسط دشمن شد و دشمن در ابتدای امر به هیچ یک از اهداف پیش بینی شده دسترسی پیدا نکرد.

نیروهای مسلح کشور جمهوری اسلامی ایران، پس از سد پیشروی دشمن در استان خوزستان، با اجرای تکهای مختل کننده که در بعضی از آنها به استعداد یک به پنج برابر بودند دشمن را وادار به تثبیت در خط پدافندی نمودند. برای ایجاد زمینه درجهت بیرون راندن دشمن از سرزمینهای اشغالی در سال اول جنگ تکهای محدودی توسط نیروهای حاضر در استان خوزستان صورت گرفت که نتیجه آنها آزادسازی سوسنگرد، گرفتن سرپلها در غرب رودخانه کرخه و قرارگرفتن نیروهای خط پدافندی در موقعیت بهتر و سرکوب به دشمن بود.

هدف تحقیق، چگونگی مقاومت ارتش جمهوری اسلامی ایران در مقابل یورش دشمن به داخل سرزمین کشور ایران در سال اول جنگ و علت عدم دسترسی دشمن به اهداف از پیش تعین شده می باشد که با استفاده از مدارک و اسناد موجود و مشاهدات نویسنده از روند جنگ در سال اول در سمت فرماندهی گردان، مصاحبه های صورت گرفته با فرماندهان یگانها که عملاً درجنگ حضور داشتند صورت گرفته است.

نتایج حاصله نشان میدهد که کارکرد ارتش جمهوری اسلامی ایران با توجه به وضعیت موجود، در سال اول جنگ، علمی، تخصصی و فداکارانه بوده وتاکتیکهای مورد استفاده با استانداردهای بین المللی و شناخته شده علمی مطابقت دارد.

 

مقدمه

امواج حاصله از انقلاب اسلامی در اوضاع کلی ارتش بسیار اثرگذار بود. به ­ویژه در درجات بالای افسران از درجه سرهنگ دومی به بالا تحت تأثیر قرار گرفتند و به عناوینی از ارتش رها گردیدند. نقل و انتقالات وسیع کارکنان بدون توجه به مشاغل و متخصص مربوطه کارآیی ارتش را بی­نهایت پایین آورد. شعارهای انقلابی دانسته یا ندانسته قدرت فرماندهی را سلب نمود و انضباط را که پایه و اساس یک نیروی نظامی است به نهایت درجه پایین آورد.

طولی نکشید ناآرامی­ها در پنج استان -کردستان، آذربایجان غربی، خوزستان، گنبد، سیستان و بلوچستان-شروع شد. حضرت امام (ره) با صدور اعلامیه­های متعدد از ارتش پشتیبانی کردند و مأموریت برقراری آرامش در مناطق موصوف را به ارتش واگذار نمودند. ارتش غیرتمند جمهوری اسلامی ایران با تمام نامهربانی­های صورت گرفته از ضد انقلاب که با عناوینی با شعارهای خود آن را ضد خلقی خطاب می­کردند و خواستار انحلال آن بودند، داوطلبانه در مناطق مذکور حضور یافتند و اجرای مأموریت نمودند.

امنیت در استان­های سیستان و بلوچستان، گنبد و خوزستان برقرار شد، اما ناامنی هنوز در استان­های کردستان و آذربایجان غربی وجود داشت که در 31 شهریور سال 1359 جنگ شروع شد.

دراجرای اوامر صادره مبنی بر برقراری امنیت دراستانهای ناآرام، ارتش شهدا و جانبازان زیر را تقدیم نموده است.

 

نیروی زمینی :

                    شهید – کارکنان استخدامی، 274 نفر مجروح و جانباز، 483 نفر

                    شهید – کارکنان وظیفه، 280 نفر مجروح و جانباز، 532 نفر

نیروی هوایی : 

                    شهید –کارکنان استخدامی 64 نفر مجروح و جانباز27 نفر

                    شهید –کارکنان وظیفه 2 نفر مجروح و جانباز 3 نفر

 

تجدید ساختار عوامل امنیتی و اطلاعاتی کشور، خروج تعدادی از نیروهای اطلاعاتی با تجربه از سازمان و ورود تعدادی جدید بدون تجربه به آن سبب گردیده بود که دوست و دشمن به­ خوبی شناخته نشود. در استان خوزستان عده­ای از عوامل ناشناخته کشور لبنان و عراق به ­عنوان نماینده فلسطینی­ها در بعضی شهرها پایگاه تأسیس کرده بودند.

با توجه به حضور عوامل اطلاعاتی عراق در داخل کشور به ویژه در استان خوزستان، دشمن قادر بود آخرین وضعیت کشور جمهوری اسلامی ایران را رصد کرده و به دنبال فرصت باشد که نیات شوم خود را عملی کند. بعد از کودتای نقاب که در نطفه خفه شد، موقعیت برای اجرای نیات حاکمین عراق مساعد گردید.

در ساعت 13:30 روز 59/6/31 نیروی هوایی دشمن تعدادی از فرودگاه­ها و شهرهای ایران را بمباران کردند. و چند ساعت بعد نیروی زمینی کشور عراق از 5 محور با پنج لشگر وارد استان خوزستان شد.

در شرایط به ­وجود آمده پاسگاه­های مرزی و لشگر 92 زرهی قادر به سد پیشروی دشمن در مرز نبودند. با مقاومت ایثارگرایانه و با اجرای عملیات تاخیری قادر گشتند نیروهای دشمن را در غرب رودخانه­ های کرخه و کارون متوقف نمایند.

در جهت تثبیت دشمن در خط پدافندی، تک­های مختل­ کننده­ ای در تاریخ­های 59/8/3 و 59/8/9 از سه راهی ماهشهر آبادان و کوی ذوالفقاری در منطقه آبادان و عملیات نصر در تاریخ 1359/10/15  در دب حردان انجام شد.

با اجرای عملیات موفقی در تاریخ 59/8/26 سوسنگرد آزاد شد و عملیات 59/7/23 در سرپل نادری دشمن را مجبور به گسترش در خط پدافندی نمود و باعث تثبیت دشمن در منطقه گردید.

پس از تثبیت دشمن تک­های محدود زیادی در جهت انهدام دشمن، گرفتن سر پل، به ­دست آوردن موقعیت بهتر برای تصرف نقاط یا منطقه حساس صورت گرفت. در این مدت نیروهای مأمور به منطقه شمالغرب به­ تدریج از منطقه رها شدند و نیروهای موجود علاوه بر شناخت بهتر به منطقه از ساختار و سازمان قوی­تری برخوردار گردیدند و آمادگی بیشتر برای اجرای  تک­های هماهنگ شده وسیع پیدا نمودند .

منظور از عنوان مقاله اشاره به وضعیت سیاسی، نظامی کشور در شروع جنگ و چگونگی فعالیت­های ارتش جمهوری اسلامی ایران در سال اول جنگ در استان خوزستان می­ باشد.

 

 مقاله کامل "سال اول جنگ درمنطقه جنوب نوشته فرض الله شاهین راد" را  می توانید از لینک زیر دانلود نمایید.

دانلود pdf مقاله سال اول جنگ در منطقه جنوب

 

 

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده