به مناسبت هفته بزرگداشت دفاع مقدس-5
زمینه سازی های رژیم بعث عراق برای تجاوز به ایران از نگاه رسانه های بیگانه رژیم بعث عراق تجاوز ناجوانمردانه خود به ایران اسلامی را با بهانه هایی واهی آغاز کرد، از جمله این بهانه ها ادعای نقض حاکمیت عراق و انجام اقدامات خصمانه از سوی ایران عنوان می شد. هرچند براساس قوانین بین المللی و به ویژه مفاد منشور ملل شورای امنیت سازمان ملل هیچ بهانه ای برای آغاز جنگ و تجاوز به کشوری دیگر پذیرفته نیست، اما نگاهی به وقایع و رویدادهای ماههای پیش ازآغاز تجاوز به خوبی نیات جنگ طلبانه و تجاوزکارانه رژیم عراق را آشکار می سازد.

از این رو در خلال ایام باقی مانده تا هفته دفاع مقدس با مراجعه به رسانه های مکتوب بیگانه که اتفاقاً عمدتاً در طول جنگ حامی عراق بودند، سعی می شود پرده از روی این ادعا کذب رژیم عراق و شخص صدام حسین برگرفته شود. این مبحث را با گزارشی از نشریه کریستین ساینس مانیتور آغاز می کنیم:
یک تهدید دیگر علیه "ثبات" منطقه نفت خیز خلیج فارس – که قبلا با بروز انقلاب در ایران به لرزه در آمده بود – در حال ظهور است.
اعراب مطلع در بیروت می گویند که عراق، کشوری با تفکر سوسیالیستی در انتهای شمالی خلیج فارس، در نظر دارد یک "تهاجم قریب الوقوع" علیه سه جزیره تحت کنترل ایران ترتیب دهد. این سه جزیره در نزدیکی تنگه  استراتژیک هرمز، که حدود نیمی از واردات نفت غرب از آن عبور می کند، واقع گردیده اند… این سه جزیره به نام های ابوموسی و تنب کوچک و بزرگ، به صورت سنتی مورد ادعای "امارت متحده عربی" بوده اند اما در سال 1971 توسط ایران اشغال شدند.[1] در آن زمان شاه ایران سه جزیره را به لحاظ استراتژیک حیاتی می پنداشت و ظاهراً دولت انقلابی ایران و عراقی ها نیز همین عقیده را دارند.
هنگامی که در چهاردهم سپتامبر گزارش های مربوط به "طرح عراق" برای بازپس گیری این جزایر با انگیزه  عرب گرایی در بیروت منتشر شد، یاسر عرفات رهبر سازمان آزادی بخش فلسطین، که یکی از طرفداران عمده  عرب گرایی است، به پایتخت عراق شتافت تا عراقی ها را منصرف نماید. نتایح سفر او هنوز مشخص نیست اما تحلیل گران در حال بررسی پیامدهای احتمالی هرگونه رویارویی بین ایران و عراق در آینده هستند.
به نظر می رسد که در نبرد دریایی، ایران برنده ی حتمی است.
منبع :کریستین ساینس مانیتور     تاریخ :130/08/30
پاورقی : 1-  (الف) تقریبا همه مورخان و جغرافی دانان عرب و مسلمان صدر اسلام مثل طبری، مسعودی و یعقوبی تصدیق کرده اند که تمامی نواحی خلیج فارس، در دوران قبل از اسلام به ایران تعلق داشته است.( پیروز مجتهدزاده، امنیت و مسایل سرزمینی خلیج فارس، ص 210)
(ب) برخی از نقشه های رسمی، نیمه رسمی و غیر رسمی از قرن های هجدهم، نوزدهم و بیستم تایید می کنند که جزایر تنب کوچک و ابوموسی متعلق به ایران هستند. این نقشه ها در کتابخانه بایگانی وزارت امور هند(لندن)، کتابخانه بریتانیا، اداره اسناد عمومی لندن، کتابخانه آرگسی ایالات متحده در نیویورک، وزارت خارجه فرانسه (پاریس) ، وزرات خارجه روسیه (مسکو)، وزارت خارجه ایران (تهران)، کتابخانه مدرسه مطالعات شرق و آفریقا(لندن) و سایر مراکز اسناد جهانی موجود است. برای مشاهده مشخصات نقشه ها به همان کتاب، 319-315 مراجعه نمایید.
(پ) یادداشت تفاهم سال 1971 میان ایران و شارجه نیز این واقعیت را تصدیق می نمایند. (همان ص 314-300)
(ت) مورد اختلاف میان ایران و کشور امارات متحده عربی می باشد و تعیین تکلیف کردن در مورد آن هیچ ارتباطی با عراق ندارد و بر طبق قواعد بین المللی مسئولیتی بر عهده او نمی باشد.
(ث) چگونه قبل از طرح موضوع و بررسی های دیپلماتیک، صدام تصمیم گرفته است یک طرفه و با استفاده از زور و نیروی مسلح به جنگ با ایران و تصرف جزایر مذکور دست بزند؟ حتماً صدام قصد سلطه بر خلیج فارس و کسب رهبری جهان عرب را داشته است.
منبع : جنگ ایران – عراق از نگاه مطبوعات جلد اول، پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس، انتشارات شکیب 1387

گردآوری و تدوین: سرهنگ ستاد علی سجادی

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده