به مناسبت هفته بزرگداشت دفاع مقدس-11
رویدادهای قبل از جنگ - تمهیدات عراق برای آغاز جنگ این قسمت، روابط عراق با ایران در پایین ترین حد – معلمان بازداشتی، کانون توجهات

نشریه کریستین ساینس مانیتور در مقاله دیگری با عنوان «روابط ایران وعراق در پایین ترین حد» به روابط رو به وخامت میان ایران وعراق پرداخته واظهارات طارق عزیز معاون نخست وزیر وقت عراق را منتشر کرده است. به رغم تلاش این مقام عراقی برای مخفی کردن قصد تجاوز به ایران، نیات خصمانه وتجاوزکارانه رژیم بعث درمیان اظهارات وی مشهود است. مقاله نشریه غربی را در زیر می خوانید:

 عراق عمیقاً نسبت به تحولات ایران – کشوری بزرگ و ناآرام در مرزهای شرقی خود نگران است. روابط بین دو همسایه ی مسلمان در هفته های اخیر بسیار تیره شده است تا جایی که در هفتم دسامبر، عراق ایران را متهم به بازداشت تعدادی از معلمان و مقامات عراقی کرد و به ایران هشدار داد که اگر این افراد تا 18 دسامبر آزاد نشوند، به همه ی اتباع خود دستور خواهد داد تا ایران را ترک کنند. پیش از آن و در روز 14 دسامبر، وزارت امور خارجه ی ایران ادعا کرده بود که نیروهای عراقی مرزهای جنوب غربی ایران را مورد تجاوز قرار داده اند. ادعایی که توسط عراق قاطعانه رد می شود.
در یک کنفرانس مطبوعاتی با نشریات خارجی، معاون نخست وزیر عراق آقای طارق عزیز تاکید کرد: " این غیر ممکن است که عراق تهاجمی را علیه یک همسایه  مسلمان صورت دهد.[1] اما رژیم ایران با یک بحران عمیق داخلی روبروست و می خواهد با طرح ادعای تهاجم عراق مردم را بسیج نماید و بر وضعیت داخلی خود سرپوش گذارد."
آقای عزیز گفت: "دولت عراق مایل به مذاکره به عنوان راهی برای حل مشکل موجود با ایران هست، اما ما نقطه نظر ایران را در مورد مسائل منطقه ای به سختی درک می کنیم."
او (طارق عزیز) توضیح داد: "در زمان شاه، ایران با صهیونیست ها بود، بنابراین در حال حاضر خوب است که آنها با اسرائیل ابراز مخالفت می نمایند." او افزود: "اما به نظر می رسد که سخنان مربوط به طرفداری اعراب توسط مقامات ایرانی اغلب به "اقدامات" ضد عربی تبدیل می شود."
اولین مساله ای که در این چارچوب مورد اشاره طارق عزیز قرار گرفت جزایر سه گانه ی مورد ادعای اعراب در دهانه خلیج فارس بود که در سال 1971 توسط ارتش شاه به اشغال درآمد و ایرانی ها هنوز آن را در دست دارند. طارق عزیز معترضانه گفت: "فلسطین تنها سرزمین اشغالی اعراب نیست و هر کس که سرزمین عربی را اشغال کند، نمی تواند دوست اعراب باشد."
وی همچنین از سیاست ایران در مورد رودخانه جدا کننده دو کشور و نیز از آنچه "دخالت ایران در امور داخلی اعراب" خواند، انتقاد کرد. او در این باره به کشور عربی بحرین در خلیج فارس اشاره کرد که ظرف ماه های گذشته هدف آشوب ها و تحرکات برخی طرفداران ایران قرار گرفته است.
به عقیده او آن چه که در ایران در حال رخ دادن است، به آمریکا بهانه می دهد تا مداخله خود را در منطقه توجیه کند.
طارق عزیز گفت: "آنها می گویند که در حال مبارزه با آمریکا هستند، اما در حقیقت، خدمت بزرگی به اهداف منطقه ای آمریکا می کنند."[2]
وی افزود که کشورهای حاشیه خلیج (فارس) به خوبی قادر به تأمین امنیت خود هستند و نیازی به مداخله خارجی ها نیست.
معاون نخست وزیر عراق احتمال از سرگیری روابط با آمریکا را در آینده ای نزدیک تکذیب کرد. وی توضیح داد که دلیل ما برای عدم ایجاد ارتباط با آمریکا پشتیبانی این کشور از موجودیت صهیونیست با استفاده از امکانات ملت عرب است.
منبع: کریستین ساینس مانیتور  تاریخ: 1358/9/28
1-    هم راستا با استراژی ضد انقلاب داخلی، عراق پس از گذشت 9 ماه و 3 روز این غیر ممکن را ممکن کرد و با تمام قوا در 31 شهریور 1359 به جمهوری اسلامی ایران حمله کرد. همچنین در سال 1369 نیز تهاجم دیگری علیه کشور همسایه مسلمان خود، یعنی کویت انجام داد و تمام خاک آن کشور را اشغال کرد.
2-    برای اثبات دروغ بودن ادعای طارق عزیز، فقط کافی است به تحلیل کارتر، رئیس جمهور وقت آمریکا در هنگام پیروزی انقلاب اسلامی ایران و سایر وزرای دولت وی نظر بیفکنید که چگونه از نقش ضد آمریکایی انقلاب اسلامی ایران واهمه دارند و درصدد انجام کودتا علیه این انقلاب می باشند. برای نمونه آقای برژینسکی مشاور امنیت ملی رئیس جمهور آمریکا در یادداشت های خود از تشکیل جلسه اضطراری کاخ سفید در 22 بهمن 1357 که با حضور جمیع کثیری از کارشناسان آمریکایی برگزار شد، خبر می دهد. او می گوید: "در این جلسه سه راه مورد بررسی قرار دادیم: اول … دوم … سوم: اگر فرماندهان نظامی توانای دست زدن به کودتا و کنترل اوضاع را در این گیر و دار داشته باشند از آنها بخواهیم دست به کار شوند." وی همچنین در یادداشت روز اول اسفند 1357 خود می نویسد: من هرچه بیشتر درباره وقایعی که در ایران جریان دارد، می شنوم بیشتر افسرده می شوم و افسوس می خورم از این که چرا نتوانستیم همکاران خود را در دولت آمریکا قانع کنیم که به موقع در این کشور دست به یک کودتای نظامی بزنیم! [سایروس ونس و زبیگنیو برژینسکی، توطئه در ایران، ترجمه محمود شرفی، تهران: انتشارات هفته 1372 ، 8-135]
منبع: جنگ ایران – عراق از نگاه مطبوعات جهان – جلد اول، پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس، انتشارات شکیب 1387

گردآوری و تدوین: سرهنگ ستاد علی سجادی

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده