بمناسبت گرامیداشت سالروز ورود حضرت امام خمینی (ره) به ایران
۱۲بهمن سالروز ورود امام خمینی (ره) به ایران و آغاز دهه مبارک فجر گرامی باد جهانیان شاهد بودند که چهره مصمم آن پیر سفر کرده ، نه فقط به هنگام ورود به ایران اسلامی، که در تمام دوران قبل و پس از پیروزی انقلاب اسلامی هرگز رنگ یأس و ناامیدی به خود نگرفت، چهره ای مصمم، استوار، شجاع و عزت طلب اما سرشار از سادگی و دور از تکلف که سیمای یک انسان الهی پرورش یافته در مکتب قرآن و اهل بیت (ع) را تداعی می نمود.

 ورود حضرت امام (ره) یعنی امید به آزادی، شروعی دوباره برای تلاش در جهت دینداری ، سازندگی و بالندگی و مطلعی برای رهایی از استبداد و خفقان ستمشاهی و استکبار جهانی.                   

خاطره رهبرمعظم انقلاب از ورود امام خمینی(ره)

در این خاطره آمده است:
روز ورود امام …همه خوشحال بودند، مى‌خندیدند، بنده از نگرانىِ بر آنچه که براى امام ممکن است پیش بیاید بى‌اختیار اشک مى‌ریختم و نمى‌دانستم که براى امام چه ممکن است پیش بیاید. چون یک تهدیدهایى هم وجود داشت.
بعد رفتیم وارد فرودگاه شدیم، با آن تفاصیل امام وارد شدند. به مجرد این‌که آرامش امام ظاهر شد نگرانیها و اضطراب ما به کلى برطرف شد. یعنى امام با آرامش خودشان به بنده و شاید به خیلى‌هاى دیگر که نگران بودند، آرامش بخشیدند.
وقتى که بعد از سالهاى متمادى امام را (در فرودگاه)زیارت مى‌کردم ، ناگهان خستگى این چند ساله خارج ‌شد. احساس مى‌شد که همه‌ى آن آرزوها مجسم شده در وجود امام و با کمال صلابت و با یک تحقق واقعى و پیروزمندانه این‌جا در مقابل انسان تبلور پیدا کرده.

…امام ، عصر از بهشت زهرا رفتند به یک نقطه‌ى نامعلومى و برادرانمان حالا به طور مشخص، آقاى ناطق نورى امام را در حقیقت ربودند و به یک مأمنى بردند که از ابراز احساسات مردم (فاصله بگیرند) و یک مقدار به امام استراحت بدهند. امام از شب قبلش که از پاریس حرکت کرده بودند تا دم غروب، دائماً در حال فشار کار و حضور بودند ویک لحظه هم استراحت نکرده بودند.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده